''Ik geloof van die hele mythe rondom ‘de ware’ geen sikkepit. Op een dag kom je iemand tegen en daar krijg je een relatie mee. Of niet. En op een dag besluit je te trouwen. Of niet. Ik geloof gewoon niet dat manlief de enige vent op de hele wereld is waarvan ik zielsveel zou kunnen houden. Ik ben dolblij met hem, laat dat even duidelijk zijn. Maar als ik iemand anders tegen het lijf was gelopen en er was een klik geweest (je weet wel, houden van), dan geloof ik dat ik met hem ook retegelukkig had kunnen zijn. Geluk en zegen hangen niet af van de perfecte omstandigheden, maar van investeren in elkaar. Van goede gesprekken met of zonder kaarslicht. Door van de ander te houden zoals hij/zij is en dat waarderen. Van ruzie maken en het weer uitpraten. Door samen God te zoeken. En ja, dat kan volgens mij met meer mensen dan alleen mijn eigen ‘gast-met-wie-ik-getrouwd-ben’.'' Martine, anderhalf jaar getrouwd
''Ik wist zeker dat hij het was, omdat ik het nooit zelf had kunnen bedenken. Ik dacht dat ik op heel andere types viel, maar dat werd nooit wat, haha. Chris heeft me verrast en is me overkomen en ik zou nooit meer anders willen. En of ik in de ware geloof: wel in ware en oprechte liefde met 1 persoon, maar als je partner overlijdt of je bent op een andere plek op deze aardbol geboren, is er vast iemand anders met wie je gelukkig kunt worden. Hoewel ik me dat nu niet voor kan stellen.''  Roel, bijna dertien jaar getrouwd
''Ik ‘geloof’ niet in die ene ware. Dat hoor je natuurlijk niet te zeggen als je een partner hebt. Maar ik geloof wel in een vriend(in) die heel goed of niet zo goed bij je past. En dat moet je gewoon afwachten helaas.
Bij mij wist ik dat mijn vrouw bij mij moest horen, omdat we het wel heeeeeel erg gezellig hadden. En dat had ik nog niet eerder zo meegemaakt. We waren ook al wat ouder toen we elkaar ontmoeten. Dus dat helpt een klein beetje qua (levens)ervaring.'' Charlotte, nog net geen 2 jaar getrouwd
''Dat er tussen die miljarden mensen op deze aardkloot slechts 1 persoon rondloopt die bij mij zou passen, en dat hij op nog geen kwartier fietsafstand van mijn huis opgroeide? Dat zou op de lijst van wereldwonderen moeten staan. Met andere woorden: nee, ik geloof niet echt dat ik maar met één persoon oud zou kunnen worden, maar ik geloof wél dat God al wist dat ik voor Rik zou kiezen (en hij ook voor mij, gelukkig). Hoe ik wist dat Rik het voor mij was? Tja, dat voelde ik gewoon ergens. Ben je nu enorm teleurgesteld met dit slappe antwoord? Oké dan: met een beetje logisch nadenken kwam ik ook al een heel eind. We kunnen samen hard lachen, beleven geloof (ongeveer) op dezelfde manier, hebben dromen die enigszins op elkaar lijken, vullen elkaar heel aardig aan en worden bij vlagen ook knettergek van elkaar en knikkeren elkaar dan het liefst het balkon af. Klinkt best wel als de ware, toch?"