Junior Effah-Bekoe (20): ‘Oh crap, wat zijn dit veel mensen’

“Mijn naam is Yaw Eric Henk Junior Effah-Bekoe Veenstra, maar je mag ook gewoon Junior zeggen. Ik ben half Ghanees en half Nederlands. Mijn ouders scheidden toen ik 1 jaar was. Zeven jaar geleden kwam mijn moeder radicaal tot geloof via een Alpha-cursus. Ik dacht dat ze gek was geworden en ging rebelleren: ik dook in het uitgaansleven, gebruikte veel drank en drugs. Ik miste een vaderrol, was heel onzeker en werd zelfs suïcidaal. Mijn zelfmoord had ik al helemaal uitgedacht, toen twee vrienden die ik van de kerk kende – ik moest een keer per maand mee met mijn moeder – vroegen of ik meeging naar Opwekking. Tijdens een aanbiddingsdienst stelde ik me voor het eerst echt open en had ik een geweldige ervaring met God. Het was alsof alles in mijn wezen geraakt werd met liefde, acceptatie en een omarming. Een week later liet ik me dopen."

Wachten op de uitslag was echt killing

"Mijn oudste zus is professioneel muzikant, zij inspireerde me om te gaan drummen. Daarna begon ik met het spelen van gitaar en piano en pas sinds een paar jaar zing ik. In mijn kerk Thousands Hills leer ik beetje bij beetje hoe je een goede aanbiddingsleider kunt zijn, want die taak omvat veel meer dan het zingen van een paar liedjes. Reyer droeg mij voor om auditie te doen voor de BEAM-worshipband. Wachten op de uitslag was echt killing. Natuurlijk reageerde ik heel cool toen ik werd gebeld dat ik door was. Ik vind het zo gaaf om deel uit te maken van de band en kan er op 1001 vlakken van leren.

Bij het zingen van het eerste vers op de EO-Jongerendag 2017 dacht ik wel: oh crap, wat zijn dit veel mensen. Het voordeel van aanbidding is dat het niet om jou draait en je dus niet zenuwachtig hoeft te zijn. Daarnaast oefen ik niet totdat ik een song ‘gewoon’ goed kan, maar totdat ik deze niet meer fout kan doen. Dan wordt het een soort second nature en kun je op het moment zelf echt aanbidden en genieten. In de pauze probeer ik naar buiten te gaan en even met mensen te connecten. Daar draait de EO-Jongerendag uiteindelijk om.”

Reni Kraayenoord (20): ‘Zingen in de eredivisie’

“Inderdaad, ik ben ‘de dochter van’ Kees Kraayenoord! Ik krijg die vraag vaak, gelukkig bedoelen mensen het altijd goed. Vroeger leidde mijn vader de aanbidding op de EO-Jongerendag. Als kind kreeg ik dan een artiestenbadge en mocht ik backstage komen. Dat vond ik natuurlijk superinteressant. Ik groeide op in een huis vol muziek en instrumenten. Als kind al wilde ik hetzelfde doen als mijn vader: mensen op God wijzen door middel van muziek. Nu zing ik in het worshipteam van mijn kerk, Mozaïek0318 in Veenendaal.

Droge humor
Via via werd ik gevraagd om auditie te doen voor de BEAM-worshipband. Ik besloot mee te doen, ook al was het niet echt een droom van mij. Op de ochtend van de uitslag zat ik toch heel gespannen op de rand van mijn bed te wachten. Ik vond het heel leuk dat ik was uitgekozen! Voorafgaand aan de EO-Jongerendag oefenen we drie keer los met alle vocals en twee volle dagen met de complete band. Het zijn intensieve repetities, maar het is een heerlijk stel mensen met heel droge humor."

Ik hoef alleen maar mijn stem in te zetten, God doet de rest

"Toen ik vorig jaar voor de eerste keer dat grote podium op stapte, was ik superzenuwachtig. De dag valt of staat met een goede voorbereiding. Door thuis veel te oefenen, teksten te stampen en ezelsbruggetjes te maken, kan ik me tijdens de aanbidding op de EO-Jongerendag echt richten op het leiden van mensen naar God. Ik hoef alleen maar mijn stem in te zetten, God doet de rest. Van mijn zanglerares Joke Buis leerde ik dat je houding al 50 procent van je optreden is. Tegen jongeren die ook de droom hebben om ooit op een groot podium te staan, zou ik zeggen: ga eerst eens lekker dienen in je eigen kerk. Dat is waar het om draait, dat is de eredivisie. Dan zie je vanzelf wel wat God nog meer voor je heeft.”

Wil jij ook meezingen tijdens de EO-Jongerendag van 2018? Koop hier je tickets en we zien je 26 mei in GelreDome!

Beeld: Michaël Terlouw