Leestijd: 3 min
Voor de meeste mensen is oud en nieuw een feest om elk jaar weer naar uit te kijken. Voor Marije (21) is dat anders; zij was nog maar 11 jaar oud toen een vuurpijl haar huis trof. Sindsdien wordt elk nieuwjaar voor haar en haar familie ingeluid met lichte angst en een herinnering aan het vuurwerk dat een deel van haar huis in vlammen op deed gaan..
‘’We woonden in een oud huis en onze ramen waren daarom nog van enkel glas. In onze buurt werd elk jaar ontzettend veel vuurwerk afgestoken en door de geluidsoverlast vierden we het vaak liever ergens anders. We waren dus niet thuis toen het gebeurde, maar de paniek dat door ons heenging toen mijn vader hét telefoontje kreeg is onbeschrijflijk.
Het is heel heftig als je als klein meisje van 11 ineens je huis niet meer in kan. Ik was sowieso een angstig kind, ook voor de brand. Thuis was de enige plek waar ik me veilig voelde, ik dacht dat er in mijn kamer niks kon gebeuren. We hebben gelukkig nog best veel foto’s en herinneringen kunnen redden en vervangen, maar sommige dingen zijn gewoon niet vervangbaar, zoals de kampfoto’s die op mijn kamer lagen.’’
‘’Ik vind het heel terecht dat er zoveel aandacht is voor het lichamelijk letsel dat je kunt oplopen door vuurwerk, maar mijn verhaal is een kant van vuurwerk die je nooit hoort. Ik heb eigenlijk nog nooit iets gelezen of gehoord over huizen die in brand staan door vuurwerk of het mentale letsel dat iemand kan oplopen door zoiets heftigs.
Het is bizar dat er zo weinig bij stil wordt gestaan dat je het leven van een ander compleet kapot kan maken zodra je niet uitkijkt waar je die vuurpijl heen richt. En ergens snap ik het ook wel, wat ik heb is veel minder spectaculair. Ik heb geen brandwonden of verwondingen, aan mij kan je niet zien dat er iets mis met me is. Maar je kan nog meer verliezen dan een oog of een hand, je kan namelijk ook je gevoel voor veiligheid verliezen.’’
‘’Na de brand ben ik heel lang bang geweest voor brand en vuurwerk. Oud en Nieuw vind ik helemaal niet leuk meer, mijn familie ook niet. We zijn nog steeds op onze hoede en de angst dat dit weer zal gebeuren is en blijft er toch. Ik heb veel aan mijn geloof gehad, maar alsnog snap ik het gewoon niet. Ik snap niet hoe God dit heeft kunnen laten gebeuren en dat ga ik ook nooit snappen. Toch weet ik dat ik op hem kan en wil vertrouwen.’’
Ga dus verantwoordelijk met vuurwerk om deze jaarwisseling, maar geniet vooral ook van de oliebollen en de gezelligheid!