God werkt als het A-Team | Denkstof #08
Leestijd: 5 min
Leestijd: 5 min
Denkstof is een serie unieke en inspirerende video's vol bezinning en geloofsvragen. In deze aflevering gaat het over dat God middelen uit het dagelijks leven inzet om jou te bereiken.
God heeft geen Facebook-pagina. Natuurlijk niet, zou je zeggen, maar waarom eigenlijk? Zo moeilijk moet dat toch niet voor hem zijn. lk vind het in elk geval lastig.
God is het mooiste en grootste en meest fantastische dat er is, dus ik wil natuurlijk contact met hem. Maar waar is hij? Op Facebook in elk geval niet. Hoe kan ik dus iets van hem merken? Hoe werkt dat?
lk heb gemerkt, dat God vaak volgens het A-Team-principe werkt. The A-team komt niet in de bijbel voor — helaas — maar het principe wel... Je kent het wel.
Die vier heren komen weer eens vast te zitten, in bijvoorbeeld een schuur. Murdock, Face, BA en Hannibal gaan dan altijd bouwen of eigenlijk knutselen. Met wat er voorhanden is. Ze kammen de schuur uit en in een uurtje construeren ze met balen hooi, een ouwe tractor en andere troep, een soort van tank en daar knallen ze vervolgens de schuur mee uit en nemen de slechterik te pakken... Vet.
Het A-Team-principe is dus: 'Gebruik wat voorhanden is.' En dat doet God.
Mozes loopt in de woestijn en God wil zich bekend maken — oh, daar is een bramenstruik - poef, struik in de fik en daar spreekt God.
Bileam zit op een ezel makkie voor God, hij praat via die ezel. David vraagt zich af wat hij moet doen, er zijn toevallig bomen in de buurt — God laat de boomtoppen zachtjes ruisen en David voelt het antwoord. Jozef is aan het slapen — dat komt goed uit, God spreekt in zijn dromen. De wijzen uit het Oosten zaten toch al naar de sterren te kijken, dus zet God een teken in de sterren.
Braamstruiken, ezels, sterren -- God heeft het allemaal gemaakt en gebruikt het allemaal. Je zou niet de eerste zijn die via een ezel iets van God ontdekt. God heeft geen Facebook-pagina om zich duidelijk te kunnen maken — hij heeft een heelal.
En dat zichzelf bekend maken, gaat dus niet altijd even spectaculair. God maakt zich kenbaar via gewone, alledaagse dingen. Daar houdt hij van. En hij heeft een eeuwigheid de tijd. Dus God zit, zeg maar, niet bij alles 'vind ik leuk' te doen — en klikt vervolgens weg.
Het meest gewone, alledaagse en langzame waar God mee werkt, zijn mensen. Iemand bidt voor je. Geeft je advies. Is stil bij je. Mensen zijn tegenwoordig de brandende braamstruiken, de ruisende boomtoppen, de sterren aan de hemel -- de sprekende ezels misschien wel...
In de bijbel zie je dit steeds gebeuren. Dat boek staat vol met mensen waar God in werkt. En hun menselijke woorden worden zomaar Gods woorden. Daarom houd ik zo van de bijbel. God werkt via mensen en dat boek staat propvol zulke momenten.
God heeft dus toch een soort Facebook-pagina. Miljarden zelfs. Via elk mens, elk gezicht, kan God iets duidelijk maken.
Geloven kan ik niet in m'n uppie natuurlijk. lk heb vrienden nodig. Want God zegt iets via mij, maar ook via anderen. En dat zou ik missen, als ik hen niet zou kennen. Misschien ken je de verhalen over Jonatan en David. Paulus en Timotheüs. Maria en Elizabet. Jezus en Johannes.
Vrienden die diep bij elkaar in het hart durven kijken. Die je advies geven en vragen. Met wie je samen bidt. Maar die je ook een schop onder je kont kunnen geven. Mijn beste momenten met vrienden zijn als ik fout bezig ben en ze me ruw wakker schudden.
Een tijdje terug bijvoorbeeld werd ik door een vriend geconfronteerd met mijn carrièregedrag. Het deed me realiseren dat ik heel veel bezig ben met mijn werk. Blijkbaar heb ik waardering nodig die ik probeer te 'verdienen' door heel hard te werken.
In diezelfde periode las ik over Noach die jarenlang aan een boot bouwt en uiteindelijk alleen met zijn gezin overblijft op de aardbol. De volgende vraag kwam toen hard op me af: 'Wie zou ik als persoon nog zijn als ik alleen zou overblijven?'
Sinds een paar jaar houd ik daarom een 'goddelijk dagboek' bij. Daarin noteer ik, wat ik met God meemaak. Iets uit een preek, een droom, iets wat een vriend zei, een emotie, een bijbeltekst, een liedje. En als ik daarin terugblader, zie ik de patronen. lk zie hoe God met mij bezig is.
Hoe hij, net als The A-Team, pakt wat voorhanden is. Mij openbreekt, de obstakels overwint en met alle scherven en losse onderdelen aan iets bijzonders bouwt.
