God is onzichtbaar... of toch niet? | Denkstof #26
Leestijd: 9 min
Leestijd: 9 min
God is onzichtbaar, maar heeft ook heel veel verschillende gezichten. Soms lijkt God op een man, een stoere vader, een dier, storm. Geen grijze muis in elk geval, maar misschien wel verwarrend, al die beelden. Wie is God? Welke kanten en karaktereigenschappen heeft hij. Wat betekent dit voor mij persoonlijk?
God is onzichtbaar. En iemand leren kennen die je niet ziet, dat is best lastig. Stel je voor dat je iemand kent via internet, je spreekt af in een café, en die ander zit daar – met een sluier voor. Je kunt diegene nooit in de ogen kijken. Dan ga je toch denken. Wat is er de hand? Waarom laat diegene zich niet zien? Wie is die ander eigenlijk?
Kijk, dat God bestaat, dat is duidelijk voor me. Maar ik wil weten wie hij nu precies is. Wat is zijn karakter? Ik wil dat dolgraag ontdekken, omdat ik wil weten waarom ik leef. En hoe ik écht kan leven. God heeft alles gemaakt, dus als íemand daar verstand van heeft, dan toch hij...
De bijbel maakt het me op het eerste gezicht niet makkelijk. God heeft daar nogal wat verschillende gezichten. Vaak lijkt God op een man. Een stoere vader. Maar soms is hij… zij… opeens een vrouw. Ik ben net als een zorgzame moeder, zegt God zelf, en die kan haar baby toch onmogelijk vergeten?
Er is één God, maar bij Abraham komt hij met z’n drieën op de koffie. God is ouder dan de aarde – dan ben je oud! Maar met kerst wordt hij opeens een baby.
Zijn Geest wordt vergeleken met vuur, nee wacht… met wind, of was het nou water? Dan buldert God in een storm, en vervolgens is hij juist niet in een storm, maar in de stilte en in het ruisen van boomtoppen…
Nou, een grijze muis is God in elk geval niet, maar hij lijkt wel een kameleon, die telkens van kleur verandert. En dat vind ik verwarrend. Wie is God nou?
Mozes kende God van heel dichtbij. Zij gingen als goede vrienden met elkaar om… Wauw… Die Mozes, die had het goed voor elkaar!
Op een dag vraagt hij aan God of hij hem ook mag zien. Natuurlijk. Als iemand je beste vriend is, maar je hebt ‘m nog nooit echt ontmoet, je hebt alleen gechat zeg maar – dan wil je toch eens een keer afspreken? Face to face contact. En geen sluier en gedoe.
Maar dat is dus lastig. Want God is zo groot, zo ongeloofl ijk bizar groot, dat als je hem ziet, je direct dood neervalt. Dat is dan ook weer niet de bedoeling. En nu snap je meteen waarom God zich lijkt te verstoppen, achter woorden, achter beelden. Hij wil ons sparen.
Maar Mozes krijgt wel íets te zien. Hij moet zich ver weg in een rotsspleet verstoppen, zodat hij maar klein beetje zicht heeft. En in de verte flitst God langs, maar hij duwt toch nog snel, voor de zekerheid, Mozes’ ogen dicht.
Maar dan, net als hij verdwijnt, kan Mozes toch nog een glimp zien, van de achterkant van God. Niemand heeft ooit zo veel van God gezien als Mozes. Een glimp van de achterkant. En weet je, zijn gezicht gaf licht vanaf dat moment… Alsof God radioactief is en deze straling oversloeg op Mozes – bizar toch!
God leren kennen is steeds een laken van een standbeeld wegtrekken – je denkt: tada, hier is hij dan! – maar je ziet nog een laken. En weer. En weer. God geeft zichzelf niet in één keer weg. Maar met elk laken dat ik eraf haal – met elk nieuw iets dat ik over hem leer – worden zijn contouren wel steeds iets duidelijker. God is niet totaal een mysterie. Hij geeft echt iets prijs van zichzelf.
Zo heeft God al allerlei kanten van zichzelf aan mij laten zien. Steeds kon ik een laken wegtrekken en dacht ik: hé, God lijkt wel een vader… een moeder… een kunstenaar… een… ga zo maar door
Laatst trok ik weer zo’n laken weg. Hé, God lijkt wel een arts! Niet iedereen geneest natuurlijk, maar God opereert soms wel.
Onze oudste dochter is nu een gezonde meid. Maar toen ze nog in de buik van mijn vrouw zat, groeide ze nauwelijks en de artsen kwamen al met allemaal horrorscenario’s aan… Mijn vrouw ging bidden. Dat had ze al heel vaak gedaan, maar dit keer voelde ze de baby letterlijk een soort groeispurt maken.
Een paar dagen later moesten we weer voor een echo naar het ziekenhuis. De ogen van de dokter werden groot en verbaasd meldde hij dat alles oké was. Ons dochtertje had in een paar dagen een groeiachterstand van vele weken ingehaald.
En zo ontdek ik meer en meer over God. Maar ook al word ik honderd – er blijven altijd lakens over. We moeten dood gaan voordat we God face to face kunnen zien. En weet je, dood gaan lijkt me niks, maar God zien – daar heb ik zin in!
Iemand die heel dicht in de buurt van God kwam, is Mozes. Lees in Exodus 33:18-23 hoe God zelf aanwijzingen aan Mozes geeft voor deze ontmoeting:
“Hij (God) antwoordde: ‘Ik zal in mijn volle luister voor je langs gaan en in jouw bijzijn de naam HEER uitroepen: ik schenk genade aan wie ik genade wil schenken, en ik ben barmhartig voor wie ik barmhartig wil zijn. Maar,’ zei hij, ‘mijn gezicht zul je niet kunnen zien, want geen mens kan mij zien en in leven blijven.’ Toen sprak de HEER: ‘Er is een plaats op de rots waar je dicht bij mij kunt komen staan. Als dan mijn majesteit voor je langs gaat, zal ik je in een kloof laten schuilen en mijn hand beschermend voor je houden tot ik voorbij ben. Als ik mijn hand weghaal, zul je mij van achteren zien; mijn gezicht mag niemand zien.’”
Mozes had een zware taak. Hij moest het volk door de woestijn leiden naar het beloofde land. Het volk klaagde veel en verlangde terug naar de tijd dat ze slaven waren in Egypte maar wel goed eten en drinken hadden. Mozes vreest een aantal keer voor zijn leven en vraagt God vaak bevestiging dat hij nog op de goede weg is. Tijdens zo’n ontmoeting vraagt Mozes de gedurfde vraag: ‘Laat mij toch uw majesteit zien?’. We hebben zojuist Gods antwoord gelezen.
In het eerste vers van het eerste hoofdstuk van de brief aan de Hebreeën, staat dat God zich aan ons bekend maakt door zijn Zoon. Jezus Christus groeide op en leefde onder de mensen. God kan op deze manier meer van zijn hart en karakter laten zien, Jezus en hij zijn één (Johannes 10:30). Een belangrijk beeld wat Jezus de mensen meegaf, is dat God een vader is.
Lees Matteüs 7:7-12
Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan. Want ieder die vraagt ontvangt, en wie zoekt vindt, en voor wie klopt zal worden opengedaan.
Is er iemand onder jullie die zijn kind, als het om een brood vraagt, een steen zou geven? Of een slang, als het om een vis vraagt?
Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen al goede gaven schenken, hoeveel te meer zal jullie Vader in de hemel dan het goede geven aan wie hem daarom vragen.
Behandel anderen dus steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen.
Wijs de mensen van je groep op onderstaande mogelijkheden om meer te ontdekken over dit thema. De tips staan ook op de papieren die aan hen zijn uitgedeeld. Vraag of iemand uit de groep nog aanvullende ideeën of tips heeft.
Lees de Bijbel! Ontdek hoe God met mensen omgaat en reageert op situaties. Laat je inspireren door het leven van Jezus. Lees in de Psalmen de gebeden en hartenkreten van mensen die nauw met God leefden.
