“Ik heb me heel vaak eenzaam gevoeld in mijn leven. Ik groeide op met alleen een moeder en toen ik 12 was, kwam er opeens een nieuwe man in haar leven. Dit vond ik ontzettend moeilijk en ik voelde me in de steek gelaten. Ik kon niet goed met moeilijke dingen omgaan en de gedragsproblemen stapelden zich op: Ik loog veel, luisterde naar niemand, was boos en ik sloeg mensen. Ik heb op veel verschillende plaatsen gewoond: bij familie, op een woongroep, bij kennissen. Daardoor veranderde ik ook vaak van school en werd ik gepest omdat ik nieuw was. Ook was ik wat steviger en werd ik daar altijd op gepakt.”  Ik schaam me voor wie ik ben
“Bij alles wat gebeurde ervoer ik totaal geen steun, alleen maar afwijzing. Ik schaamde me ontzettend voor wie ik was en voor hoe ik eruit zag. Op mijn twaalfde was er een man in mijn kerk die me heel veel aandacht gaf en deed alsof hij verliefd op me was. Op een gegeven moment heeft hij me mee naar zijn huis gelokte en me misbruikt. Ik wist niet wat ik hiermee moest en heb een periode geloofd dat het mijn eigen schuld was. Ik kende God wel, ik ging regelmatig naar de kerk en naar een jeugdgroep in Nijmegen, maar toch kon ik de schaamte en de veroordeling die ik voelde niet loslaten.”       “Ik belandde in een negatieve spiraal en ik ging me steeds ellendiger voelen. Uiteindelijk zag ik alles negatief en wist ik simpelweg niet meer waarvoor ik eigenlijk nog leefde. Ik voelde me zo zondig en ik schaamde me tegenover iedereen, vooral  tegenover God. Nadat ik op Google had opgezocht hoe ik zelfmoord kon plegen, besefte ik dat ik hulp nodig had. Ik begon bezoekjes te brengen aan een psycholoog en later aan een psychiater. Vanaf dat moment mocht ik antidepressiva gaan slikken en voelde ik me stukken beter, piekerde ik minder en durfde ik meer over mijn problemen te praten. Maar toch voelde ik dat het nog niet helemaal goed zat.”  

De hele dag een baksteen meedragen is loodzwaar

"In juni van dit jaar ging ik met vriendinnen naar het tienerkamp ‘Perfect Love’. Er was ook een soort 'outdoor dag' waar we van locatie naar locatie liepen. De opdracht was om de hele dag een baksteen met je mee te dragen: dat ding was natuurlijk loodzwaar. De steen stond voor de last die iedereen met zich meedraagt. Ik heb mijn groepje die avond verteld dat ik enorm last had van depressie. Daarna heb ik in het bos mijn baksteen zo ver mogelijk weggegooid. Tegelijkertijd voelde ik echt een last van mijn schouders vallen en voor het eerst in jaren had ik het idee dat ik het verleden achter me kon laten.”  “Die ochtend werd ik in mijn tent wakker met de gedachte: ‘Ik ga niet meer elke ochtend twee antidepressiva pillen slikken. God is de enige die echt invloed kan hebben op mijn gedachten.’ Vanaf dat moment bid ik elke ochtend: ‘God, U bent de enige die invloed hebt op mijn gedachten’ en vervolgens gooi ik 1 pil in de prullenbak. Ik begon hier vier maanden geleden mee en ik kan oprecht zeggen dat ik tot op de dag van vandaag niet meer heb gepiekerd over het verleden. God heeft me vergeven en zijn plan met mijn leven speelt zich niet alleen af in de toekomst maar ook al nu!” Vrijheid
”Op dit moment gaat het heel goed met me. Ik studeer verpleegkunde in Nijmegen, ga naar een leuke gemeente en houd ontzettend van de vrienden en vriendinnen die ik om me heen heb. Jezus is mijn beste vriend met wie ik alles kan bespreken. Ik word blij als ik over hem hoor of met hem praat. Hij maakte het mogelijk dat ik van de één op de andere dag geen last meer had van het depressieve gevoel dat me al jaren achtervolgde. God maakt vrij!”