O ja, de herfst. Te druk geweest met school, werk, vrienden en kerk om door te hebben dat de geur buiten van zomer naar herfst ging. En met de geur ook de temperatuur, de kleur van de bladeren en het aantal uur zonlicht per dag.

Hangmat

Vandaag precies een week geleden lag ik ook in een hangmat. Toen nog zonder dekbed en niet bij mij in de achtertuin, maar bij vrienden. We childen de hele dag, lazen wat, kletsten wat, waren stil. Toen ik zaterdagmiddag aankwam was ik moe. Moe van alle onwijs toffe dingen die ik de afgelopen paar weken heb gedaan en waarvan ik stuk voor stuk keihard heb genoten. Ik heb koffietjes gedaan met mensen die ik al lang niet had gesproken, nieuwe dingen geprobeerd, uren in de trein gespendeerd. Ik bleef slapen bij een vriendin twee straten verderop, gewoon voor de gezelligheid en per ongeluk sliepen we die nacht bijna niet.

Ik heb van elke seconde genoten, maar vergat dat energie ook op kan raken. Ik herinnerde me daar in die hangmat weer hoe erg ik kan genieten van niks doen. Ik genoot van de geuren en kleuren van de planten om me heen, van de stemmen van spelende kinderen en van de zonnestralen op mijn huid. Mijn energielevel steeg en steeg en steeg en ik kreeg steeds meer zin in de nieuwe week. De dag leek eindeloos te duren en ging toch ook veel te snel voorbij. Ergens daar besloot ik twee dingen: ik kom hier heel snel weer terug en ik ga vaker niks doen.

We zijn nu een week verder en ik heb vandaag precies niks gedaan. Beetje gelezen, BEAM Kerkdienst gekeken, in de hangmat gelegen. Morgen begint de nieuwe week, ik heb er zin in en energie voor. En aankomende zondag? Dan doe ik niks, want niks doen is een kunst.