Stel je voor: je bent onderweg naar school en op een kruispunt kom je een andere fietser tegen. Deze fietser komt van rechts, dus je geeft hem of haar voorrang. Als we ons allemaal aan de 10 geboden houden en alle andere regels vergeten, zou deze situatie er volgens mij iets anders uitzien.

Een wereld zonder regels is onmogelijk, zelfs als iedere wereldburger zich volgens ‘de regels van God’ zou gedragen.

God zegt dat we onze naasten lief moeten hebben als onszelf. Vanuit deze naastenliefde laat je de fietser van rechts voorgaan, alleen deze fietser voelt dezelfde liefde voor zijn medemens en laat jou ook voorgaan. Conclusie: jullie blijven allebei stilstaan op het kruispunt tot de school allang begonnen is.

Een wereld zonder regels is dus onmogelijk, zelfs als iedere wereldburger zich netjes volgens ‘de regels van God’ zou gedragen. Dat brengt me weer terug bij het feestje op zaterdagavond. Als je 12 bent kunnen je ouders je verbieden om naar dat feest te gaan, als je 30 bent niet meer (meestal niet dan).

Regelloos

Maar waar ligt dan de grens? Als je 18 wordt? Of als je uit huis gaat? Het gekke is dat regels met de tijd mee gaan. Stel je voor dat je je op je 20^e aan dezelfde regels zou moeten houden als toen je 2 was, dan zou je nog steeds de achtertuin niet mogen verlaten…

Natuurlijk zijn er een heleboel regels die gelden over de hele wereld, binnen Europa, of alleen in Nederland. Laten we ons aan die regels houden (Romeinen 13:1) en naar onze ouders luisteren, en daarnaast onze liefde voor God uitstralen. Als dat om welke reden dan ook mislukt, proberen we het gewoon nog een keer. En nog een keer en nog een keer. Wie weet leven we dan ooit in een wereld (lees: hemel) waarin geen regels nodig zijn.