Jezus Christus predikte dat er genade was voor iedereen, en niet alleen voor de mensen die een heel goed leven leiden.
Nick Vuijicic leerde me dat je moet waarderen wat je hebt, niet moet stil staan bij wat je allemaal niet  hebt.
Charlie Chaplin liet me zien dat humor een geweldige manier is om mensen te bereiken,
en dat iemand iets leren geweldig is om te doen.
Allemaal bijzondere mensen. Twee van die drie zijn helaas al overleden, maar twee van de drie leven gelukkig nog. Naast deze drie helden heb ik nog één opperheld. Zijn naam is Michael Guglielmucci. Geen gemakkelijke naam, weet ik. Maar zijn leven was ook niet gemakkelijk. Hij was een pastoor in Australië en had terminale kanker. Nog maar twee jaar te leven. Hij trad regelmatig op binnen Hillsong, met een zelfgeschreven liedje. Over dat hij geloofde dat God hem zou genezen van al die rottigheid. Voordat hij begon te zingen – regelmatig met zuurstoftank of kaal hoofd – vertelde hij over zijn vertrouwen in God. Dat hij zou genezen. Het publiek was dol op hem. Puinzooi
Alleen leefde hij na twee jaar nog steeds. Dat kwam echter niet door de talloze gebeden en donaties die hij kreeg. Het kwam doordat hij alles verzonnen had. Het liedje ging niet over zijn kanker, maar over het feit dat hij verslaafd was aan het kijken van dubieuze porno. Op gegeven ogenblik brak hij onder de druk en het schuldgevoel. Hij vertelde publiekelijk over de puinzooi in zijn leven, over wat hij echt genezen moest worden. Al het geld dat hij had verdiend met zijn liedje gaf hij terug, of doneerde het aan goede doelen. Hij ging in therapie. Op dat moment werd hij voor mij een held, maar voor de kerk waarin hij preekte was hij een schandvlek. Hij werd publiekelijk in de ban gedaan. Zijn geloofsbrieven, gegevens en muziek werden verwijderd. Ik ben niet iemand die zich snel boos maakt om dingen waar ik niets mee te maken heb, maar ik vond het wel verrekte spijtig. Michael was geen eerlijke man geweest, maar wel een man die had geprobeerd om een held te zijn. Een man die zich uiteindelijk ongelooflijk kwetsbaar opstelde en zijn fouten probeerde recht te zetten. Met stenen gooien
Alle helden in mijn leven zouden hebben geprobeerd te kijken naar het goede in de man en het slechte hebben vergeven. Iets met ‘hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen’ en ‘oordeel niet opdat er niet over u geoordeeld zal worden’.

Ik geloof dat iedereen een façade heeft zoals Michael. Alleen had Michael het lef om zichzelf te laten zien. Dat maakt hem voor mij een held. Ik geloof dat ieder mens diep vanbinnen een held is. Echt. Alleen mogen we nooit vergeten dat iedere held diep vanbinnen menselijk is. Thom Hofstede (19) is student journalistiek. Hij heeft blonde krullen en is tienerleider. Hij wil je graag aan het lachen maken en stiekem ook iets leren. Iedere twee weken schrijft hij een column voor BEAM.