Paulus beroemde zich altijd op zijn zwakheid en ik vind het eigenlijk helemaal niet christelijk om een beroemde superster te willen zijn. Mijn brein kan ook niet meer zo goed tegen grote woorden als superster. Omdat ik vorig jaar al wat rondjes heb overleefd neem ik alles met een korreltje zout en ben ik een beetje wantrouwig richting Xite. Misschien geloofde ik toen wel dat ik beroemd ging worden en ben ik bang voor een nieuwe teleurstelling. Maar ik heb ook veel dankzij hen mogen leren.

Ik vertelde mezelf vorig jaar dat ik, naar het voorbeeld van Paulus, dan maar het beste beroemd kon worden door mijn zwakheid te gebruiken. Ik was nog maagd en wilde graag iets kwetsbaars en opvallends delen aan een zo groot mogelijk publiek. Ook wist ik niet meer of ik het nog wel cool vond om maagd te zijn. Veel mensen vroegen daar als eerste naar als ze er in een gesprek achter kwamen dat ik christen was. Tot mijn 22e vond ik het dan altijd heel tof om te vertellen dat ik inderdaad nog maagd was en wachtte op de ware. Maar daarna merkte ik dat het steeds moeilijker werd om er nog positief en opgewekt over te zijn.

Na mijn ‘coming out’ als maagd tijdens Xite zoekt VJ was ik er weer een stuk opener over. Iedereen die een beetje dichtbij me stond wist er door mijn filmpjes natuurlijk ook direct vanaf en sprak me er over aan. Dat was best mooi en waardevol, al vond ik het ook doodeng dat bijna iedereen het wist.

Soms moet je heilige huisjes bouwen in plaats van ze omver te trappen. Tegenwoordig heb je daar wel wat lef en brutaliteit voor nodig. Die moed, eerlijkheid en openheid wens ik alle maagden van Nederland toe! Je mag er zijn als maagd :)! Ook al ben je 26. Je hoeft het trouwens niet zoals ik van de daken te schreeuwen. Maar het mag wel!

Nu weer verder met mijn vlog van.. Opwekking? Heer, maak van mij in al mijn zwakheid, gebrokenheid en kwetsbaarheid.. een superster.

Patrick Goede schreef iedere maand een gastcolumn voor BEAM over het leven van een jonge christen.