Iets meer dan een jaar daarvoor had God duidelijk tegen mij gezegd dat deze studie op deze locatie onderdeel was van Zijn plan met mijn leven. ‘Prima God, doen we dat toch?’ antwoordde ik. ‘Het duurt toch nog ruim een jaar voor ik aan die studie begin’ dacht ik er achteraan. Mijn tussenjaar begon en hoe dichterbij het nieuwe schooljaar kwam, hoe meer ik begon te twijfelen. Kon ik niet toch beter naar een christelijke school gaan? Of een nog creatievere opleiding kiezen?

Mislukking

Ik bad tot God en ondanks dat ik zo’n zekerheid voelde in mijn hart, was ik bang voor de mislukking. Ik kon me moeilijk voorstellen dat ik het écht leuk zou gaan vinden, bang om toch de verkeerde keuze te maken. Ik bleef bidden en God bleef liefdevol spreken. Mijn hart wist allang dat God gelijk had en dat ik dit moest doen, maar mijn hoofd werkte niet echt mee. Uiteindelijk ging ik op introkamp, samen met God. Het waren vier onwijs leuke dagen, ik heb nieuwe vrienden gemaakt, ik hoorde erbij en kon ’s nachts inderdaad niet slapen, maar dat maakte me niet eens meer uit.

Elke keer weer bewijst God dat Hij trouw is

Ondertussen ben ik een half jaar bezig en heb ik mijn eerste blokken succesvol afgesloten. Op maandag heb ik zin om weer naar school te gaan en ik vind het niet erg dat mijn wekker elke dag om 6 uur gaat. Wat had God gelijk! En hoe vaak heeft Hij me wel niet verteld dat ik het leuk zou vinden, dat Hij me niet alleen zou laten en dat we dit samen gingen doen. Ik hoorde het wel en wist dat het waar was, maar toch lukte het me niet om Hem te vertrouwen.

Dit is slechts één voorbeeld, ik kan er nog wel tachtig noemen. Elke keer weer bewijst God dat Hij trouw is en elke keer weer wil ik nóg meer zekerheid. Hoe hard ik ook mijn best doe, mijn hoofd wil alles zelf oplossen. Gelukkig hoef ik voor God niet perfect te zijn en mag ik de tijd nemen om te leren en oefenen. Dan zal het op een dag vast lukken om 100% op Hem te vertrouwen.