Dankzij de series Stranger Things en The Big Bang Theory hebben de meeste mensen ondertussen wel van Dungeons & Dragons gehoord, maar voor wie het niet kent, zal ik het even kort en bondig proberen uit te leggen. Alle spelers kruipen in de rol van een zelfbedacht personage. Elk personage heeft aan de hand van een aantal regels bepaalde talenten. De Dungeon Master (of DM) verzint een verhaal waarin de spelers vervolgens alle ruimte hebben om zelf te verzinnen hoe ze hier mee om gaan. Het speelt zich allemaal af in je fantasie.

Draken en God

Je leert er dus echt creatief van denken. En samenwerken is ook belangrijk, want je kan tenslotte niet in je eentje die draak verslaan. Alleen maar positieve dingen zou je denken. Toch merk ik dat er onder de christenen niet altijd positief op wordt gereageerd. Al die fantasie en draken enzo, dat kan toch niet van God zijn?!

Ik merk dat God mij gebruikt.

Maar toch merk ik dat God mij gebruikt. Wanneer ik aangeef dat ik op Goede Vrijdag niet kan spelen, omdat ik dan naar de kerk ga. Wanneer we online nog nakletsen na een spelsessie en mijn geloof ter sprake komt. Maar ook door de manier waarop ik mijn zachtmoedige personage speel en ik mijn eigen christelijke normen en waarden probeer te laten doorschemeren naar andere spelers.

Christelijke nerd

Ik geloof dat God iedereen geroepen heeft om Zijn liefde te verspreiden. Maar ik geloof ook dat dat op allerlei verschillende manieren kan. En voor mij is dat onder andere via Dungeons & Dragons.

En mocht je volgend jaar naar Comic Con gaan en je een personage met turquoise haar, blauwe hoorns en een staart zien rondlopen? Dat ben ik, in mijn Annori cosplay.

Ik ben een christelijke nerd en proud!

TEKST: ROWAN HAAKMEESTER