Als ik naar mijn innerlijke spiegel kijk, is het ongeveer hetzelfde. Ik zie mezelf als een mislukt rondlopend wezen, terwijl ik probeer er iets goeds van te maken. Dat lukt alleen niet zo.
Toen ik vanochtend in de spiegel keek, vroeg ik me af wat God zou denken. En ik besefte dat Hij heel anders over me denkt. God houdt oneindig veel van mij. En Hij ziet mij als onschuldig. Christenen benadrukken vaak hun zonden. En dan wordt er gewezen naar het offer van Jezus. Onze zonden zijn vergeven, God ziet ze niet meer. Maar wij? Zien wij ze nog wel? Ik denk dat wij ons meer moeten focussen op de gevolgen van Jezus’ offer. We vinden onszelf allemaal zo vreselijk zondig. Maar dat is niet nodig! Ik werd geraakt door de tekst in Romeinen 6: “Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God.” En toen dacht ik aan mijn zelfbeeld. Misschien vergeten we wat Jezus voor ons leven betekent. De dood heeft geen macht meer over ons. Dankzij de Heilige Geest kunnen we een nieuw leven leiden.
Als wij onszelf zien als zondig, handelen we daarnaar. Als we onszelf zien als rein, dan gaan we dáár naar handelen. We noemen onszelf zondig en niet goed genoeg, maar zo maken we ons een slaaf van de zonde. Denk aan jezelf als een levend kind van God. Hij geeft je de kracht om wonderlijke dingen te doen. En met Zijn gedachten over jou, wil je dat ook. Vandaag kijk ik in Gods spiegel, want dat is hoe Hij mij ziet. En zo mag ik mezelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God. Hij maakt mij in staat om machtige dingen te doen, want Hij leeft in mij. En dat besef werkt beter dan een glimlach van de Action! Anne is student Godsdienst Pastoraal Werk en blogger. Ze woont in Zwolle maar het liefst trekt ze over een paar jaar de wijde wereld in. Een pen, papier en Bijbel zal dan voor haar genoeg zijn. En haar knuffel natuurlijk.