Leestijd: 4 min
Tot en met groep drie kreeg Fiona nog les op een normale school. Totdat haar moeder het idee kreeg dat God van haar vroeg om al haar kinderen thuisonderwijs te geven.
“Mijn moeder liep al langer rond met het idee dat God van haar vroeg om voor thuisonderwijs te kiezen. Ze had zich er even in verdiept, maar kwam er al snel achter dat dat niks voor haar was. Toch kreeg ze langzamerhand toch het gevoel dat ze het moest doen. Er waren verschillende mensen die over thuisonderwijs begonnen tegen haar. Dat terwijl zij hen niet eens had verteld dat ze met het idee rondliep.”
Samen met mijn broertje en drie zusjes krijg ik thuisonderwijs
"Normaal gesproken is het heel lastig om van school gehaald te worden als je er eenmaal opzit. Wel kun je aangeven dat je door je geloofsovertuiging geen aansluiting kan vinden op normale scholen. Op die manier kan je een vrijstelling krijgen om naar een fysieke school te gaan. De directrice van de school waarop ik zat, was heel makkelijk en zei: ‘Mijn zegen heb je!’. Binnen een paar dagen was het geregeld. Nu krijg ik al bijna tien jaar, samen met mijn broertje en drie zusjes, thuisonderwijs.”
“In groep drie had ik het niet naar mijn zin. Ik werd best veel gepest en ging huilend naar school. Uiteindelijk werd ik van school afgehaald en kreeg ik thuisonderwijs. Mijn ouders zagen de Fiona van vroeger weer. Ik was blijer en voelde me ook vrijer. Dat zie ik echt als Gods leiding: Hij heeft me uit die pestklas gered!”
“Nu ik wat ouder ben, merk ik nog steeds dat thuisonderwijs helemaal mijn ding is. Ik hoor bijvoorbeeld wel eens dat bijvoorbeeld de stap van de basisschool naar de middelbare school groot kan zijn. Voor mij was dat helemaal niet het geval. Ik hoefde niet naar een nieuwe klas en de eerste schooldag was niet spannend. Ik kreeg alleen een ander pakket met andere leerstof.”
“Dat denk ik wel. Ik krijg namelijk de kans om dingen te leren waar je in het gewone leven veel aan hebt. Als mijn vader bijvoorbeeld klust aan de auto moet ik weleens helpen. Dan legt hij meteen uit wat er aan de hand is. Ik krijg die dingen dus gewoon mee en hoef er geen speciale opleiding voor te volgen om dat te leren.”
De tekst gaat verder onder de afbeelding
“Absoluut niet! Ik heb twee vriendinnen die naar een gewone school krijgen en ik heb het idee dat zij veel meer lesuren hebben dan ik. Als ik mijn werk af heb, kan ik gewoon doen waar ik zin in heb. Ik ben best een creatieveling, dus dan teken, schilder of knutsel ik iets. Op dit moment ben ik bijvoorbeeld bezig met een schilderprojectje. Verder houd ik van crossfietsen. Dat doe ik dan ook drie keer in de week.”
Kom gezellig bij ons op school!
“Daarnaast spreek ik af met vriendinnen die ik ken via de kerk. Met hen heb ik het wel eens over school. Vroeger zeiden ze dan bijvoorbeeld: ‘Kom gezellig bij ons op school!’ of ‘Volg deze opleiding ook!’, maar ik heb daar geen behoefte aan. Ik heb niet het gevoel dat ik iets mis.”
“Volgend jaar wil ik een deel van het eindexamen voor de havo doen. Dat zou betekenen dat ik na het examen een opleiding moet volgen als ik dat wil. Daarvoor moet ik wel naar een fysieke school, want de meeste opleidingen kan je niet thuis volgen. Dat vind ik best een spannend idee, want dan zijn er zoveel nieuwe mensen die ik ontmoet. Ik probeer het een beetje op me af te laten komen. We zien wel hoe het gaat. Voor nu ben ik in ieder geval heel dankbaar dat ik thuisonderwijs krijg.”