Waarom heb je gereageerd op de winactie?

“Het leek me heel gaaf om op de cover te komen. Hoewel ik niet had gedacht dat het haalbaar was om te winnen, wilde ik het toch proberen. Ik moest mijn meest bijzondere thuis-moment beschrijven. Voor mij was dat geen lastige vraag. Samen met ons gezin maken en luisteren wij regelmatig muziek. Zo ook aan het begin van de coronatijd. Mijn zus en ik waren alleen thuis en ik besloot om na het eten achter de piano te kruipen. We zongen het lied: ‘Hoe lang, o Heer?’. Terwijl ik achter de piano zat, besefte ik dat we in een hulpeloze maatschappij leven die Gods hulp nodig heeft. En dat we ons niet hoeven te schamen om Zijn hulp te vragen! Nadat het laatste akkoord wegstierf, liepen de tranen over onze wangen.”

Waarom was het juist dat moment dat in je opkwam?

“Voor mij blijft dat voor altijd een bijzonder moment. Het was aan het begin van het hele corona-gebeuren en het maakte mijn zus en mij die dag zo chagrijning. We hadden het gevoel dat alles stilstond en we in een zwart gat vielen. Er waren bijvoorbeeld geplande concerten van de orkesten waarin we speelden en die gingen allemaal niet door. Toen we dat lied zongen, leek het alsof we antwoord kregen op al die onzekerheid. Het was alsof God zelf zei: “Je hoeft je geen zorgen te maken, Ik ben erbij en Ik zal voor je zorgen!” Dat voelde zo speciaal en blijkbaar voelden we het beiden, want daardoor barstten we in tranen uit. Ik ben zo blij dat ik een goede band heb met mijn zus, waardoor we zulke momenten met elkaar mogen delen.”

Wij op de redactie vonden het ook een mooi moment. Vandaar dat je ook won en op de cover mocht. Hoe was dat?

“Ik hoorde dat ik had gewonnen en ik was zo blij. Blijkbaar was ik zo uitbundig geweest, dat de buren kwamen vragen wat er aan de hand was. Een paar weken later kwam er een fotograaf langs die de coverfoto ging maken. Ik was best gespannen, want ik had nog nooit eerder een fotoshoot gehad. Dat bleek nergens voor nodig, want het was uiteindelijk heel gezellig. We hebben eerst met mijn gezin en hem een stukje appeltaart gegeten en kennis gemaakt. Daarna hebben we de foto gemaakt, terwijl mijn gezin achter hem stond mee te kijken.”

Ik had verwacht dat het heel ongemakkelijk zou zijn

“Ik had verwacht dat ik het heel ongemakkelijk zou vinden om met zoveel mensen om me heen te poseren, maar dat viel reuze mee. De fotograaf stelde me heel erg op mijn gemak en gaf goede aanwijzingen. Dat zorgde ervoor dat ik er vertrouwen in had dat het een goede foto zou worden.”

Was je blij met het resultaat?

“Zeker! Jullie wilden een foto die paste bij het thema van het magazine: ‘Thuis’.  De cover moest een soort ‘welkom in het magazine’ uitstralen. Volgens mij is dat met deze foto heel goed gelukt!”

Welke reacties kreeg je op de foto?

“Ik ken best veel mensen die lid zijn van BEAM. Zij kregen dus allemaal het magazine thuis en zagen ineens mijn hoofd op de voorkant. De reacties waren gelukkig allemaal positief: ‘Superleuk dat je op de cover staat!’. Er waren ook mensen die vroegen of ik het was die op de cover stond. Zelfs via Instagram kreeg ik berichtjes. Die waren van mensen die ik vaag kende, maar nog nooit had gesproken. Grappig, want die mensen spreek ik nu nog steeds. Naast een nieuwe ervaring, heb ik dus zelfs nieuwe contacten aan de covershoot overgehouden.”