Leestijd: 4 min
Eva (16) voetbalt graag en is dol op mensen. Op voetbal ontmoette ze een meisje waar ze trainingsmaatjes mee werd. Eva’s voetbalmaatje werd ineens ziek en overleed vlak daarna. Ondanks dat dit pittig was voor Eva, kwam ze wel bij God terug. “Ik wil mijn leven niet voor lief nemen. Elke dag is er één die ik mag leven en Hij is er altijd bij.”
“Toen ik in de brugklas zat, was ik fanatiek voetballer. Ik was voor lange tijd het enige meisje bij de keeperstraining, totdat er vanuit een ander team een meisje bij ons kwam trainen. Zij was twee jaar ouder dan ik, maar ik vond wel echt aansluiting met haar. We werden trainingsmaatjes en vriendinnen. Ik kan me een zaterdag herinneren dat ik ging kijken bij een wedstrijd van haar team. Daar sprak ik haar en vertelde ze me dat ze zich niet lekker voelde. Ze kon niet spelen, dus ging ze ziek naar huis.
Waarom kan iemand die veertien is zomaar overlijden en mag iemand die negentig wordt, negentig worden?
Vanaf daar ging het bergafwaarts: maandag moest ze opgenomen worden in het ziekenhuis. Zelf dacht ze dat ze de week daarop wel weer kon spelen, maar het mocht niet zo zijn. Die donderdag kreeg ik een belletje dat ze de dag daarvoor was overleden. In de eerste instantie was ik boos op God en had ik heel veel vragen. ‘Hoezo kan iemand die veertien is zomaar overlijden en mag iemand die negentig wordt, negentig worden?’ De enige manier die ik zag om antwoord te krijgen op mijn vragen, was om me meer te verdiepen in God. Ik had veel gesprekken met mensen over het geloof en ik wist: hier wil ik meer van weten. Dus ik pakte mijn Bijbel erbij en ging het ontdekken.”
“Ik wist niet goed hoe ik moest Bijbellezen, dus ik bad tot God en vroeg Hem aan mij te laten zien wat Hij te vertellen had. Op een gegeven moment sloeg ik mijn Bijbel open in Romeinen. Mijn oog viel op Romeinen 6:4, waar iets staat geschreven over de doop, waar ik echt enthousiast van werd. Ik besefte me dat ik dat nieuwe leven met Jezus wel wilde. Door alles wat er was voorgevallen, wilde ik mijn leven niet voor lief nemen. Het maakt uiteindelijk niet uit hoe erg ik een maandagochtend soms haat, het is wel weer een dag voor mij. Ik mag echt leven. Het lezen over de doop voelde als een uitnodiging van God om me daar meer in te verdiepen.”
Ik liet me dopen!
“Ik had het idee eerst laten rusten, totdat het een keer ter sprake kwam tijdens een jeugddienst. Er werd een oproep gedaan voor jeugddoop-onderwijs, dus daar was ik direct voor in. Op één april liet ik me dopen! Ook na deze keuze gebeurden er wel moeilijke dingen, maar ik was me er altijd bewust van dat ik op God kon terugvallen. Het heeft me gemaakt tot wie ik nu ben: iemand die enthousiast is voor mensen en volledig kan vertrouwen op God. Daarom ben ik heel dankbaar dat ik het heb gedaan.”
God gebruikt mij en daar ben ik dankbaar voor
“Ik heb echt een waslijst aan dingen die ik cool vind aan mijn leven met God. Zelfs met alles wat er is voorgevallen. God is met mij aan het werk en dat zie ik in verschillende dingen. Laatst was ik in gesprek met een klasgenootje die me vragen stelde over het geloof. Ik durfde niet zomaar antwoorden te geven, dus ondertussen vroeg ik God of Hij me wilde helpen. Uiteindelijk wilde zij mee naar de kerk en meer bezig gaan met geloof. Ik merk dat Hij mij echt gebruikt; dat ik mensen mag bemoedigen en voor Hem mag leven. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor!”
Emmi-Heléna vertelt over haar zoektocht naar het geloof. Ze verloor veel, maar kreeg Jezus er voor terug. Lees hier haar verhaal!