Ik dacht dat ik nog droomde

“Ik lag al in bed toen ik plotseling wakker werd gemaakt door mijn vader: mijn moeder was positief getest op corona. Daardoor hoefde ik de volgende dag niet naar school. Het voelde zo gek, want ik dacht dat ik nog droomde en dat het dus niet waar was. Die nacht werd ik nog een keer wakker en heb ik het voor de zekerheid nagevraagd. Het was geen droom, het was echt zo!”

Ineens dichtbij

“Corona voelde eerst best ver weg. Ik had niet verwacht dat iemand in mijn omgeving er last van zou krijgen, maar dat was wel zo. Ineens kwam het heel dichtbij. Een paar dagen na de positieve uitslag van mijn moeder kregen mijn vader, broertje en zusje ook corona. Daardoor moest ik uiteindelijk twee weken lang binnen zitten.”

Ik vond het stom dat ik mijn vriendinnen ineens niet meer mocht zien

“Je gelooft het gewoon bijna niet als je hoort dat je met je hele gezin binnen moet blijven voor een hele lange tijd. Ik vond het helemaal niks, want ik hou best wel van school. Ik vind het leuk om daar te zijn met al mijn vriendinnen, dus ik vond het stom om te horen dat ik ze ineens niet meer mocht zien.”

Irritaties

“Vanuit huis kon ik gelukkig school blijven volgen. Dat vond ik fijn, maar ik vond het wel vervelend om mijn broertje en zusje om me heen te hebben tijdens schooltijd. Mijn zusje had toetsweek, dus die hoefde niks voor school te doen en mijn broertje was na een kwartier al klaar met al zijn schoolwerk. Superirritant, want ik hoorde dan de hele tijd geluiden om heen. Daardoor kon ik me niet concentreren.”

Op mijn kamer heb ik even rust

“Op een gegeven moment ben ik maar op mijn kamer gaan zitten. We hebben afgesproken dat je als je op je kamer zit niemand zomaar binnen mag komen. Zo heb je een beetje rust, anders word je echt gek van elkaar.”

Het was niet alleen maar vervelend

“Het was gelukkig niet alleen maar vervelend om samen thuis te zitten. We hebben ervoor gezorgd dat we ons niet verveelden. Zo hebben we bijvoorbeeld best wel veel spelletjes gespeeld met elkaar.”

Vrijheid terug

“Na twee weken thuiszitten mocht ik eindelijk weer naar buiten. Die eerste keer voelde zo fijn, ik dacht: oh yes, vrijheid! Ik kon echt genieten van de kleine dingetjes: de vogeltjes die ik hoorde fluiten of de dauw op de grassprietjes. Als je binnen zit krijg je die dingen gewoon niet meer mee.”

Mijn beste vriendin moet ik nog langer missen

“Ik was ook blij dat ik eindelijk mijn beste vriendinnetje weer kon zien. Tenminste dat dacht ik, maar zij zit nu in quarantaine, dus ik moet haar nog langer missen.”

Iedereen stond voor ons klaar om te helpen

“Doordat we thuiszaten, heb ik ervaren dat er altijd mensen zijn die voor je klaarstaan en van je houden. Zo waren er mensen die bijvoorbeeld boodschappen deden voor ons en zelfs mensen die cadeautjes afleverden. Daar was ik echt dankbaar voor. Ondanks dat God normaal gesproken niet echt ervaar, had ik het gevoel dat Hij ons die mensen had gegeven om ons te helpen.”