Else is hoogbegaafd: “Ik lever met liefde 20 IQ-punten in”
Leestijd: 6 min
Leestijd: 6 min
Iedere jongere heeft een verhaal. Maar wanneer heb je de kans om onbeschaamd al je vragen aan de ander te stellen? Nou, dat kan hier. Bij de BEAM-rubriek ‘Durf te Vragen’ stellen wij de vragen die jij via Instagram hebt ingestuurd. Vandaag spreken we met Else, zij is hoogbegaafd.
"Er worden verschillende theorieën gebruikt, maar over het algemeen wordt er gekeken naar je IQ. Dit wordt gemeten door een IQ-test. De gemiddelde IQ is 100, als je IQ boven 130 is ben je officieel hoogbegaafd. Mijn eigen IQ weet ik niet precies, er kwam uit de test dat ik zeer hoogbegaafd was, maar een exact IQ konden ze niet geven. Daarnaast zijn hoogbegaafden vaak autonoom, creatief en gevoeliger voor prikkels. Ik ben zelf ook hoogsensitief, dit betekent dat ik erg gevoelig ben voor drukke dingen. Ik heb mijn slaap dus hard nodig."
"In groep 3 was ik vaak ziek van school. Ik kon allang lezen, maar daar werd me weer het ‘maan roos vis’ aangeleerd. Er zat geen uitdaging in en daar raakte ik gefrustreerd en ziek van. Op mijn 7e heb ik een IQ-test gedaan en daar kwam uit dat ik hoogbegaafd was. Dit was een opluchting, nu kon ik er iets mee. Ik heb vervolgens groep 4 overgeslagen en in groep 5 ben ik naar een speciale school voor hoogbegaafde kinderen gegaan. Hier heb ik het echt naar mijn zin gehad omdat het veel uitdagender was."
Waarom kan ik niet gewoon op een normale school zitten?
"Ik heb een goed geheugen en kan snel dingen leren. Op de basisschool hadden we bijvoorbeeld elke week topo, waar we ongeveer 25 plaatsen uit onze hoofd moesten leren. Ik kon dit twee keer overlezen en dan haalde ik een goed cijfer, terwijl veel andere kinderen hier veel meer moeite mee hadden. Mijn denkstappen zijn vaak groter dan bij anderen, voor mezelf is dit fijn, maar dit is soms wel lastig uit te leggen."
"Ik denk sneller dan de meeste mensen, dus het is lastig om dat proces aan mensen uit te leggen. Ik studeer nu ‘Teachers College’ in Zwolle. Later wil ik docent worden, maar tijdens mijn stage kreeg ik wel terug dat ik vaak te snel ging. Voor sommige leerlingen is dat fijn, voor anderen minder. Iets waar ik nog steeds mee struggel, is de vraag hoe ik mezelf blijf uitdagen op schoolgebied. Ik kan met mijn studie nu goed mijn eigen pad volgen, maar alsnog vraag ik me soms af of het wel uitdagend genoeg is."
"Ja, vaak wel. Ik ben nog steeds mens, maar er zijn veel dingen die ik anders doe dan andere mensen. Soms word ik daar wel gefrustreerd van, waarom kan ik niet gewoon op een normale school zitten? Ik zou er met plezier 20 IQ-punten voor inleveren om op regulier onderwijs te zitten zonder me te vervelen en ziek te worden. Aan de andere kant ben ik blij met de speciale scholen die er voor mij waren, waar ik gelukkig was. Elke keer als ik vastliep op regulier onderwijs, werd er net een school opgericht die beter bij me past. Je zou het toeval kunnen noemen, maar ik zie het zelf als teken van God."
Jij bent toch hoogbegaafd? Wat is dan 100 x 100?
"Tegenwoordig valt het wel mee, maar vroeger was dit vaak zo. Kinderen zeiden tegen me: “Jij bent toch hoogbegaafd? Wat is dan 100 x 100?” Ik wist dat toen nog niet, maar iedereen verwachtte dat wel. Ook docenten maakten vaak opmerkingen tegen me als “Kom op, jij hoeft geen vraag te stellen, jij weet dit toch wel?”. Dat ik hoogbegaafd ben, betekent niet dat ik gelijk álles weet! Daarom vertel ik het tegenwoordig een stuk minder snel aan mensen."
"Als jong kind dacht ik al veel na over vragen als ‘Wat is de zin van het leven?’ en ‘Waar komt de wereld vandaan?’. Veel hoogbegaafde kinderen hebben dit, omdat je nu eenmaal meer kennis hebt. Dit betekende niet dat ik meer heb getwijfeld aan het geloof dan andere kinderen, ik heb vooral veel steun aan het geloof gehad. Ik weet dat God mij begrijpt als andere mensen me niet begrijpen."
"Dat hangt van de persoon af. Ik heb een docent die een hoogbegaafd kind heeft, dan merk ik wel dat ik makkelijker met haar kan praten. Zij snapt dat ik behoefte heb aan andere uitdagingen. Helaas zijn er nog steeds genoeg mensen die weinig tot niks weten over hoogbegaafdheid – en niet veel verder komen dan ‘hoeveel is 100 x 100’ – en daarom vind ik het belangrijk dat er meer over bekend wordt."
"Vooral op de basisschool had ik hier wel last van. Ik kon niet goed omgaan met mensen die onaardig tegen me waren. Ik zat op een democratische middelbare school, waar ik met mensen van verschillende leeftijden en niveaus moest samenwerken. Hier heb ik veel van geleerd, dus tegenwoordig heb ik er niet veel last meer van."
Durf voor jezelf op te komen als je hoogbegaafd bent!
"Durf voor jezelf op te komen! Ik heb dit lange tijd niet gedurfd, omdat ik geen extra aandacht wilde vragen. Maar het is zo belangrijk. Als je leest hoeveel hoogbegaafde jongeren depressief zijn of helemaal niet meer naar school gaan, zie je hoe belangrijk het is om voor jezelf op te komen. Het is daarnaast ook zo belangrijk dat anderen hier goed mee om proberen te gaan. Denk dus nooit dat het niet belangrijk genoeg is!"
