Laten we beginnen bij het begin: hoe keek jij als kind naar het geloof?

“Het geloof speelde als kind al een erg grote rol in mijn leven. Mijn ouders waren zendeling, dus God was praktisch hun baan. Hierdoor kreeg ik op jonge leeftijd veel mee van het geloof. Ondanks dat het geloof daardoor deels een vanzelfsprekendheid was, had ik zelf ook al een sterke relatie met God. Dit komt door mijn basisschooltijd.

Vanwege het zendingswerk van mijn ouders woonden wij zeven jaar in Egypte. Ik zat daar tot mijn achtste op een Amerikaanse basisschool. Op deze school was het geloof een belangrijk onderdeel van het onderwijs. Dit was anders dan in Nederland. Daar wordt het geloof vaak als iets persoonlijks gezien. Het gaat erom dat je op zondag naar de kerk gaat en op school de Psalmen uit je hoofd leert. Dat is het. Op mijn basisschool stond juist de relatie met God centraal. Er werd veel over het geloof gepraat. Ik kreeg bijvoorbeeld uitleg over hoe ik met Jezus door de dag heen kon praten. Het ging daar veel meer om het uitdelen van het geloof. In Egypte heb ik Jezus persoonlijk leren kennen. Ik zag hem daar, en nog steeds, als mijn beste vriend. Het heeft mijn geloofsleven tot op de dag van vandaag bepaald.”

Wat geloof jij?

“Ik geloof dat God mij heeft gemaakt en dat ik altijd bij hem terecht kan. Hij is als een vader voor mij. Ik heb echt een relatie met hem. Mijn geloof zie ik dan ook niet als een religie. Als mensen aan mij vragen of ik religieus ben, zeg ik altijd nee. Het christelijk geloof is geen religie waar je met offers bij God moet komen. Of waar je God op zondag in een bepaald gebouw moet opzoeken. Ik geloof dat ik elk moment van de dag toegang heb tot God. Dit betekent niet dat ik me ook altijd verbonden voel met God. Soms ben ik dit gevoel weken of maanden kwijt. Maar ik weet dat dit gevoel door onze relatie altijd zal terugkomen.”

Wat doe je als je geen verbondenheid met God voelt?

“Ik zou God niet altijd in mijn eentje kunnen vinden. Voor mij is gemeenschap daarom erg belangrijk. Ik zit bij een christelijke studentenvereniging waar we elkaar altijd in ons geloof bemoedigen. Ook heb ik lieve ouders bij wie ik altijd terecht kan. Daarnaast heb ik ook nog een mentor, die mij vragen stelt over het geloof. Als ik het even wazig zie, heb ik dus verschillende mensen die mij naar de juiste persoon wijzen. Dat is altijd God.”

De tekst gaat verder onder de foto

Wat voegt het geloof toe aan jouw leven?

“Het geloof is voor mij een opvulling van een gat dat iedereen in zich heeft. Ik geloof dat iedereen God nodig heeft. Hij geeft mij de liefde die ik nergens anders op aarde kan vinden. Dat weet ik zeker. Soms kan het lastig zijn die liefde te voelen. Op dat soort momenten denk ik terug aan de keren in mijn leven dat God zo dichtbij was, dat ik honderd procent zeker weet dat God het was. Als tiener bad ik bijvoorbeeld een keer voor mijn oma. Zij was net overleden. Ik vroeg God hoe het met oma ging. Direct daarna voelde ik een tinteling en een blijdschap die ik niet kon verklaren. Ik wist: dit is hoe de hemel voelt. Neem mij maar mee!”

Wat vind jij lastig aan het geloof?

“Ik heb altijd veel vragen over het geloof. Zelf organiseer ik een Alpha cursus voor studenten, waar moeilijke onderwerpen aan bod komen. Daar zijn vaak vragen die ik lastig vind en niet begrijp. Bijvoorbeeld waarom verhoort God sommige gebeden wel en anderen niet? Of waarom geneest God ons soms niet als wij daarom vragen? Terwijl in de Bijbel wordt genoemd dat God zo’n gebed zal beantwoorden (Johannes 14:14, red.). Dit zijn vragen die mij bezighouden. Toch zijn het geen dealbreakers voor mij. Ik ben namelijk niet bezig met de vraag of God wel echt is. Dat God bestaat is een zekerheid voor mij.”

Ik ervaarde die avond heel veel afstand tegenover God

“Toch heb ik in mijn geloof ook momenten gehad waarop ik twijfelde. Ik heb een bijbelschool gevolgd, waar ik samen met andere jongeren elke dag met het geloof bezig was. Tijdens een avond waar het over de Heilige Geest ging, werd ik opeens helemaal overvallen met twijfel. Sommige mensen lagen op de grond en ervaarden de Heilige Geest erg heftig. Ik had dit vaker meegemaakt, maar nooit op deze manier. Opeens voelde het alsof alles nep was. Ik ervaarde die avond heel veel afstand tegenover God. Juist op de plek waar ik zoveel met geloof bezig was, werd ik aan het twijfelen gebracht.”

Wat vind je ervan dat jouw vader zo open uitkomt voor zijn geloof?

“Ik zie daar gewoon mijn vader staan. Zoals ik hem heel mijn leven ken. Niet een vader die aan het werk is, maar iemand die zijn hele hart en ziel ergens in stopt. Ik vind het mooi dat hij daar staat en ik moedig dit alleen maar aan. Thuis hebben we ook veel gesprekken over het geloof. Als hij dat dan publiekelijk doet, is dat vooral herkenbaar van hoe hij thuis ook is. Dit heeft verder geen invloed op mijn eigen geloof. Wel hebben de gesprekken thuis daar invloed op gehad. Maar ik heb niet het gevoel dat ik mijn vaders geloof, zoals hij dat op zijn werk laat zien, moet uitdragen in wie ik ben. Zijn bekendheid beïnvloedt mij niet, want ik ben mijn eigen individu.”

Eline (dochter van Gert-Jan Segers) zingt samen met christenen uit het hele land mee aan het nieuwe lied van eenheid ‘Zo zingt mijn ziel’. Heel tof!