"Toen ik in groep 7 of 8 zat, kwam ik als een van de eerste meisjes de puberteit. Als meisje verander je natuurlijk nogal. Eerst in de breedte en daarna pas in de lengte. Ik werd onzeker en voelde me dik. Ik merkte dat ik soms aandacht kreeg van jongens. Dat voelde goed. Ik werd zelfverzekerder en het gevoel van aandacht krijgen, werkte als een verslaving." "Helaas gingen sommige jongens daar ook verkeerd mee om. Ik was 14 en twee oudere jongens gaven me aandacht. Ook op lichamelijk gebied. Zij kwamen kort na elkaar in mijn leven en beide jongens gaven me het gevoel dat ik heel speciaal was. Daardoor gaf ik meer toe. Met hen ging het verder dan waar ik klaar voor was. Ik was jong, had nog niet over grenzen nagedacht en raakte het vertrouwen in jongens kwijt. Ik dacht dat alle jongens zo waren. Aan de andere kant kon ik niet zonder die aandacht. Heel tegenstrijdig eigenlijk." Alles duidelijk
"Een goede vriendin opende mijn ogen. Ze zei: 'Eline, zoek jij geen bevestiging voor je onzekerheid in jongens?' Ik schrok, want ja, dat deed ik! Ik wilde met liefde het gat in mijn hart opvullen. Ik vroeg aandacht om op die manier liefde terug te krijgen." "Sinds dat moment ben ik meer gaan nadenken en bidden. Mijn vriendin opperde dat het slim zou zijn om God te vragen naar de ene jongen die hij voor mij in gedachten had. Een jongen die veel van God houdt en die goed voor mij was, die mij mooi vindt zoals ik ben. Bij elke jongen die ik tegenkwam, bad ik: 'God, is dit de jongen die U voor mij heeft bestemd?' Elke keer was het nee: het contact verwaterde of de jongen zei iets waardoor ik wist dat hij niet dé jongen was." Nieuwe liefde
"Het zoeken van bevestiging bij jongens was niet in een keer weg. Ik ontdekte de datingsapp Tinder. Toen ik het wilde verwijderen, voegde ik nog snel twee jongens toe op Whatsapp. Met een jongen had ik al snel geen contact meer, maar met de andere jongen begon ik heel veel te praten. We deden '20 vragen' met elkaar en hij vroeg: 'ben je gelovig?'. Ik was zo verrast! Dat had ik niet via Tinder verwacht. Mijn antwoord was 'ja' en hij bleek ook te geloven. Vanaf dat moment bleven we appen en na twee weken spraken we af. Ik vroeg God of dit misschien de jongen was voor mij en dit keer hoorde ik geen nee. Hij is de jongen voor mij. Door Gods bevestiging durfde ik de stap te nemen, al vond ik het zo lastig om jongens weer te vertrouwen." Liefde van God
"Natuurlijk ben ik nog wel eens onzeker of voel ik mij lelijk, maar God laat mij dan weten dat dat niet hoeft. God heeft mij gemaakt en Hij laat mij zien dat ik van mijzelf mag houden, iets wat ik al jaren niet deed. Beetje bij beetje voelde ik dat de lege plek in mijn hart werd opgevuld met de liefde van God. Ik voelde me steeds zekerder en mooier. Ik mag Gods dochter zijn." *Het meisje op de foto is niet Eline. De naam van Eline is bij de redactie bekend.