Mathilda (24)

Afkomst: Half Nigeriaans/Half Rwandees

“Al sinds kleinsaf aan ga ik naar de kerk. Het geloof is niet een deel van mijn leven, het ís mijn leven. Alles wat ik doe, draait om God. De kerk waar ik naartoe ga, is multicultureel. Het is echt mijn thuis. Mensen van allerlei culturen zijn er te vinden en dat vind ik er zo mooi aan. Ik geloof niet dat in een kerk alleen maar witte of alleen maar zwarte mensen moeten zitten, want je kan veel van elkaar leren.

In de cultuur waarin ik ben opgegroeid, zien we veel naar elkaar om en zijn we erg zorgzaam. Gastvrijheid en iemand écht zien, zijn heel belangrijk voor ons. Hetgeen wat Jezus ons leert – je naasten liefhebben – wordt met de paplepel ingegoten. Dat is wat ik ook veel terugzie in mijn kerk. Het is onmogelijk om op een zondag een keer op bezoek te komen en zonder dat we je hebben leren kennen de deur uit te gaan. We hebben hiervoor zelfs een soort plek gemaakt om gezellig met nieuwe mensen te praten na de dienst. Ik denk dat dit heel belangrijk is, want iedereen wil zich welkom voelen als ze voor de eerste keer ergens komen. Mijn cultuur beïnvloedt op dat vlak hoe ik mijn geloof beleef, omdat ik automatisch mensen die nieuw zijn in mijn kerk een fijn welkom wil geven.

Daarnaast ben ik opgegroeid in een cultuur met veel uitbundige, vrolijke, dansbare liedjes. De liederen hebben een bepaald soort ritme en ik merk dat ik het fijn vind om dat aspect ook terug te zien in een kerk. Ik ben ook wel eens in een gereformeerde kerk geweest, maar daar zul je nooit de liedjes horen die bij mij in de kerk worden gezongen. Of dit erg is? Ik denk het niet, want op ieder potje past een dekseltje. Ik heb bijvoorbeeld behoefte aan bepaalde soort liedjes, omdat ik daarin ook mezelf kan uiten naar God toe. Een ander hoeft die behoefte niet te hebben. Die twee dingen kunnen prima naast elkaar leven.”

Michèle (24)

Afkomst: Half Nederlands/Half Egyptisch

“Ik heb vanuit huis uit veel meegekregen van de Egyptische cultuur. Denk bijvoorbeeld aan het eten waar je uren voor in de keuken staat en vervolgens in een half uur met z’n allen opeet. Maar ook de saamhorig- en zorgzaamheid. In vergelijking met de Nederlandse cultuur is de Egyptische cultuur heel hecht, warm en liefdevol. In mijn kerk is voornamelijk de Egyptische gemeenschap te vinden.

De cultuur is vooral terug te zien op feestdagen. Binnenkort is het Pasen en hier wordt binnen de kerk zo intens naar toegeleefd. Zo is het ook gebruikelijk om na iedere zondagsdienst met de hele kerk te lunchen. Dat is gewoon een deel van je zondag. Die hechtheid is misschien anders in Nederlandse kerken, omdat het misschien ook minder in de cultuur zit. Zij zullen sneller na de kerk alleen met hun gezin thuis gaan eten. Beleef ik hierdoor anders het geloof? Niet zo zeer, maar ik betrap mezelf er wel op dat het erg fijn is om te zien hoe liefdevol mijn kerkgemeenschap met elkaar omgaat. Dit versterkt toch wel het gevoel van waarom ik christen ben.”

Hui (24)

Afkomst: Chinees

“Ik ben niet christelijk opgevoed. Vroeger nam mijn moeder mij af en toe mee naar de kerk. Dit was een kerk met voornamelijk een Chinese gemeenschap. Toen ik ouder werd, heb ik er zelf voor gekozen om mijn geloof meer uit te dragen en begon ik naar de kerk te gaan.

In de Chinese cultuur staat respect hebben voor ouderen centraal. Dit is echt onmisbaar. Maar ook hard werken, want niets komt zomaar uit de lucht vallen. Je moet er zelf ook iets voor doen. Ondanks dat we in de kerk allemaal christen zijn, zie ik deze twee dingen ontzettend terugkomen. Als jongere heb je respect voor ouderen en dien je gewoon te luisteren naar mensen die boven jou staan.

Daarnaast zal je niet snel iemand niks zien doen in mijn kerk. Het harde werken wat je vanuit huis meekrijgt, zie je terug in de dienstbaarheid van de mensen. Als er iets moet gebeuren, staan genoeg mensen klaar om te helpen. Of ik hierdoor mijn geloof anders beleef? De cultuur waarin je opgroeit heeft altijd invloed op je. Overal waar je komt neem je de gebruiken met je mee. Dit zie ik ook terug bij mezelf. Ik wil hard werken en mezelf inzetten als er in de kerk ergens hulp bij nodig is. Maar daarnaast benader ik God ook met respect. Hij staat boven mij en daar hoor ik respect voor te hebben.”