Lees hier deel 1 en hier deel 2 terug!

Hee Manon! Jij hebt veertig dagen gevast van make-up. Hoe kijk je daarop terug?

“Van tevoren wist ik niet goed wat ik moest verwachten, dus ik was wel zenuwachtig, maar uiteindelijk ging het heel goed. Ik heb in de veertigdagentijd één keer make-up opgedaan tijdens een sollicitatie waarvoor ik er verzorgd uit wilde zien, maar dat deed ik niet uit onzekerheid. Die ene dag dat ik make-up heb opgehad heb ik ook gewoon weer ingehaald, zodat ik in totaal echt veertig dagen gevast heb!

Ik heb goede gesprekken met vrienden en met mijn ongelovige collega’s gehad. Die merkten dan op dat ik al een tijdje geen make-up meer droeg, en vroegen waarom ik dat deed. Dan vertelde ik dat ik aan het vasten was en dat ik christen ben. Zo was het vasten van make-up eigenlijk een opstapje naar een gesprek over mijn geloof. Mijn niet-gelovige collega’s hadden een naar stereotype beeld van het geloof, de kerk en God. Daar kon ik dan uit mijn eigen perspectief over vertellen.”

Het vasten van make-up was een opstapje naar gesprekken over mijn geloof

“Er zijn wel lastige momenten geweest. Als ik een feestje had en me daarvoor wilde opmaken, dacht ik wel: ‘dit is niet leuk’. Maar uiteindelijk deed ik dan toch geen make-up op, en op die feestjes was ik er dan ook niet meer mee bezig.

Wat me heel erg heeft geholpen zijn bemoedigingen van mijn vriend en mijn vrienden. God heeft me ook geholpen, ik vind dat wel een beetje moeilijk uit te leggen. Er was geen specifieke gebeurtenis waarin ik Gods hulp terugzag, voor mij zat het meer in een soort gevoel. Ik voelde me steeds door God gezien, gesteund en geliefd. In de steun van de mensen om mij heen zag ik Gods hulp ook terug.”

Hoe heeft de veertigdagentijd invloed gehad op je relatie met God?

“Deze veertigdagentijd heb ik meer tijd met God doorgebracht, dat vond ik heel fijn. Het zat ook in kleine dingen, als ik bijvoorbeeld op de fiets stapte om even naar de supermarkt te gaan, luisterde ik bewust naar christelijke muziek. Met het nummer Beautifully Broken van Plumb kon ik me heel erg identificeren. Dan zong ik mee, hardop of in mijn hoofd, zo was ik bezig met de boodschap van het nummer. Het maakt niet uit wat je hebt meegemaakt, want je kan weer heel worden. Je bent niet alleen, je bent het waard. God is liefde, ook voor jou.

Vasten van make-up heeft me ook wel dichter bij God gebracht. Ik heb geen opsmuk nodig, ik ben wie ik ben en ik mag bij God komen, hoe ik er ook uitzie. 

Mijn relaties met andere mensen zijn hier ook wel door beïnvloed. Als mijn vriendinnen onzeker zijn over hun uiterlijk, zeg ik altijd dat ze geen make-up nodig hebben. Maar als ik ondertussen zelf wel vind dat ik make-up nodig heb, ben ik niet consequent. Als dat verandert en voor mezelf geloof wat ik tegen mijn vriendinnen zeg, kan ik hen ook beter helpen.”

Ik wil make-up dragen omdat het leuk is, niet omdat ik mezelf anders niet goed genoeg vind

“Mijn relatie met mezelf is gegroeid. Ik ben meer mezelf en ik pieker veel minder over dingen die er niet toe doen. Mijn uiterlijk doet er niet zoveel toe, dat het vanbinnen goed met mij gaat is veel belangrijker. Mijn vrienden merken ook dat ik minder onzeker en gestrest ben. Ik ben niet meer de hele tijd aan het proberen om ‘goed genoeg’ te zijn, dat is heel vermoeiend en overbodig; want ik ben al goed genoeg! Mezelf ‘mooi’ noemen vind ik nog moeilijk, maar ik besef steeds meer dat ik goed genoeg ben, onafhankelijk van mijn uiterlijk.”

Hoe ga je nu verder?

“Ik draag nu minder make-up, ik heb sinds het einde van de veertigdagentijd nog geen make-up op gehad. Ik wil het nog wel dragen voor bijvoorbeeld een speciale gelegenheid, maar niet meer elke dag. Mijn relatie met make-up is nu anders. Ik wil het dragen omdat ik make-up leuk vind, omdat ik even iets extra’s wil doen, net zoals je soms gewoon even een mooi jurkje aantrekt. Ik wil geen make-up meer dragen omdat ik mezelf anders lelijk of niet goed genoeg vind. Eerst gebruikte ik make-up het om mezelf goed genoeg te vinden, nu doe ik dat niet meer.

Tegen mensen die in dezelfde situatie zitten als ik veertig dagen geleden, zou ik zeggen: laat je niets aanpraten! Je bent niet minder waard omdat mensen dat tegen je zeggen. Je bent goed genoeg en God houdt van je. Haal daar je identiteit uit, niet uit je uiterlijk, de mensen om je heen, of je cijfers. Die dingen zijn niet per se blijvend. God wel.”

Lees hier het eerste interview met Manon terug, en lees hier het tweede interview