Leestijd: 6 min
Een jaar geleden interviewde BEAM de verliefde Judith (22) die haar Jermaine (22) vijf maanden niet zag of sprak uit gehoorzaamheid aan God. Inmiddels zijn ze een jaar officieel samen. Hoe was het weerzien na die vijf maanden? En is God zijn beloftes nagekomen?
Judith: “Die vijf maanden voelen inmiddels al heel lang geleden. Naast dat het een waardevolle tijd is geweest, vond ik het best pittig! Ik heb Jermaine heel erg gemist. Hoe was zijn dag? Wat houdt hem bezig? Allemaal vragen waar ik geen antwoord op kon krijgen. Bovendien was het een spannende periode: wat als hij een ander meisje ontmoet? Gelukkig kon ik me vasthouden aan de beloftes die God vóór onze vijf maanden had gegeven. En nu zie ik dat Hij die echt vervuld heeft!”
Jermaine: “Ik mis mensen niet zo snel, dus was bang dat dat tijdens die vijf maanden ook zo zou zijn. Toch heb ik Judith elke dag gemist! Dat was heel bijzonder voor mij om te ervaren. Na de eerste vier weken kon ik het niet laten om indirect iets van me te laten horen. Rechtstreeks contact was geen optie, maar door mijn WhatsApp-status en profielfoto af en toe te veranderen, kon ik Judith laten merken hoe het met me ging. Ook gebruikten we Spotify om naar elkaar te seinen. Dan voegde ik een liedje toe om Judith te bemoedigen of te laten merken dat ik aan haar dacht. Dat waren speciale momenten.”
Judith: “Bij heftige gebeurtenissen in onze families hebben we wel even gebeld. We vonden dat dat prioriteit had. Het ging er ook niet zozeer om dat we vijf maanden radiostilte hadden, maar dat we elkaar leerden loslaten. Nu zie ik dat God echt in mij aan het werk is geweest tijdens die periode. Hij heeft me laten zien hoe Hij mij ziet. Dat heeft zoveel herstel gebracht! Mijn eigenwaarde is weer heel, waardoor ik nu in staat ben om van mezelf te houden. Ik geloof dat het heel belangrijk is om jezelf lief te hebben. Het is namelijk heel ingewikkeld om te geloven dat iemand van je houdt, als je niet tevreden bent over wie je bent. Dan kun je die liefde van de ander niet ontvangen, omdat het zo tegen je eigen gevoel in gaat.”
Jermaine: “Ook ik ben door een proces gegaan. De vijf maanden hebben mij geholpen om niet meer als therapeut in onze relatie te staan, maar echt als vriendje. Ik heb Judith en haar proces leren loslaten.”
Judith: “Ja, vóór die vijf maanden verwachtte ik dat Jermaine me zou fiksen. Maar dat kan hij niet.”
Jermaine: “Nu staan we gelijkwaardig in de relatie. Ik voel me psychisch sterker.”
Jermaine: “Op 7 september 2018 waren de vijf maanden voorbij en konden we elkaar weer zien. ’s Nachts – op 6 september - stond ik om half 12 voor haar deur: een halfuur te vroeg dus haha! Oh man, wat was het moeilijk om te wachten. Na twintig minuten wachten, dacht ik: ‘Weet je wat? Ik bel gewoon!’ Op de deurbel drukken durfde ik middenin de nacht niet, dus heb ik Judith met m’n telefoon gebeld.”
Judith: “Ik vond het natuurlijk heel fijn om zijn stem weer te horen, maar dacht eerst: ‘Nee, we zouden wachten tot het officieel 7 september was!’ Die datum was erg belangrijk voor mij. Maar ook ik kon natuurlijk niet wachten om de deur open te doen, dus ben ik naar beneden gestormd. ‘Hij is er!’ brulde ik door het huis. Toen ik eenmaal de deur opendeed, voelde dat heel onwerkelijk. We gaven elkaar een knuffel en hebben minutenlang zo gestaan. Het was zo bijzonder om elkaar weer vast te kunnen houden! In zijn ogen zag ik dat hij sterker, volwassener was geworden. Er stond echt een man voor me.”
Jermaine: “Het voelde zowel raar als heel vertrouwd om Judith weer te zien. Ik wist direct dat God zijn belofte had vervuld: we hadden een stevige basis voor onze relatie gekregen. Toen we naar boven gingen, had Judith daar allemaal kaarsjes neergezet. Ikzelf had een kettinkje gekocht en een pot met allerlei briefjes meegenomen. Op het laatste briefje stond: ‘Wil je mijn vriendin zijn?’”
Judith: “Het bizarre was dat ik had verwacht dat het na die vijf maanden weer helemaal goed met me zou gaan. Dat ik weer stabiel zou zijn en klaar voor een relatie met Jermaine. Maar door nare omstandigheden en een terugval in overspannenheid was ik fysiek en emotioneel helemaal kapot. Daardoor voelde het begin van onze relatie als een anticlimax. Ik vroeg Jermaine of hij wel écht een relatie met mij aan wilde gaan, nu ik zo kapot was. Maar zijn reactie was: ‘Nee, vanaf nu ben je niet alleen. We doen het samen.’ Dat heeft hij vanaf toen elke dag waar gemaakt!”
“Ik ben heel erg geschrokken van hoe slecht ik me nog steeds voelde. Maar als we die vijf maanden apart niet hadden gehad, had onze relatie het niet overleefd. Door onze tijd zonder elkaar hebben we een superstevige basis met God kunnen bouwen. Ik begreep niet waarom de zware periode ook ná die vijf maanden doorging, maar het heeft me wel veel geleerd over God. Hij beschermt ons niet altijd voor alles, hoe graag we dat ook zouden willen. Maar juist in dat alles weet ik dat Hij van ons houdt. Dat is pas écht vertrouwen: als het voelt alsof alles misloopt, geloven dat God mijn leven in Zijn hand heeft.”
Jermaine: “Boos op God ben ik niet geweest. Ik werd soms wel moedeloos, maar heb altijd hoop gehouden. God gaf me de kracht om Judith bij te staan en zal in de toekomst ook bij ons blijven. Samen groeien we steeds dichter naar Hem en elkaar toe, en hebben we heel veel lol! We genieten enorm van samen uiteten gaan, een film kijken of in de natuur zijn.”
Judith: “Ik wist niet dat liefde zo mooi kon zijn! En wat ben ik dankbaar voor de weg die God met ons gaat. Onze relatie is niet ‘zomaar’ ontstaan, maar wat ben ik blij dat we nu op een stevige basis kunnen bouwen. In afhankelijkheid van God. Dat is zoiets moois! Ik hoop ook dat mensen die dit lezen niet zozeer verlangen naar een vriend of vriendin, maar naar intimiteit met God. Dat ze ontdekken hoe geweldig het is om in afhankelijkheid van God te leven. Want met Hem gebeuren de mooiste dingen!”
Fotografie: Kristel van Berkel
