“Ik wil niet meer spreken in zijn naam”

Jeremia krijgt van God de opdracht om ‘een profeet van de volken’ te zijn. Jeremia vond zelf dat hij te jong was (Jeremia 1: 6), maar God bemoedigde hem en gaf hem kracht. God dienen is nooit de makkelijke weg en dat is te zien in zijn leven. Hij wordt genegeerd, in elkaar geslagen en in een put gegooid. Lekker dan.

Jeremia voelde zich in de steek gelaten door God en spreekt dit uit. In hoofdstuk 20 is hij pijnlijk eerlijk: “Heer, u hebt mij verleid, en ik ben bezweken, u was te sterk voor mij en hebt mij in uw greep gekregen. Dag in dag uit lachen ze om mij, iedereen bespot mij.” Hij overweegt te stoppen met zijn job als profeet, maar het lukt hem niet: “Als ik denk: Ik wil hem niet meer noemen, niet meer spreken in zijn naam, dan laait er in mijn hart een vuur op, dan brandt het in mijn gebeente. Ik doe moeite om het in bedwang te houden, maar ik kan het niet.”
Hij is eerlijk en schreeuwt het uit naar God. En God? Die vindt dat helemaal niet erg. Het is oké om woedend te zijn, hij kan het wel aan.

“Schenk mij en mijn volk het leven, dat is wat ik wens”

Esther leefde in de tijd van koning Ahasveros. Die was heerser over een gebied van India tot Egypte, pittig groot. Nadat de koning zijn eigen vrouw afzette omdat ze niet gehoorzaam genoeg was, organiseerde hij een schoonheidswedstrijd om een nieuwe vrouw te kiezen. Esther deed mee, maar vertelde niet dat ze Joods was. Dit lijkt in eerste instantie maar goed ook, want de koning wordt door zijn rechterhand overtuigd van het bizarre plan om alle Joden in zijn rijk om te brengen. Esther wint de wedstrijd en wordt koningin.

Het plan om alle Joden te vermoorden zit haar uiteraard ontzettend dwars. Het enige wat Esther ertegen kan doen is vanuit zichzelf op de koning afstappen en uitleggen dat ook zij bij het Joodse volk hoort. Zonder uitnodiging op de koning afstappen kon alleen wel met de dood bestraft worden in het Perzische rijk, dus het was nogal een stap voor Esther. Uiteindelijk doet ze het toch, luistert de koning naar haar en krijgt het Joodse volk het lot weer in eigen hand.

"Heer, ik ben bereid met u de gevangenis in te gaan of te sterven"

Alle discipelen (die van de originele crew) zijn vervolgd en uiteindelijk vermoord. Alleen de apostel Johannes werd niet vermoord, maar wel verbannen naar het gevangeneneiland Patmos. Deze mannen hielden vol nadat Jezus terug was gegaan naar de hemel dat Hij wel degelijk uit de dood was opgestaan en de redder was van de Joden. Dit werd de discipelen absoluut niet in dank afgenomen. De volgelingen transformeerden na Jezus opstanding. (Lees hier meer over) Ze veranderden van mannen die zich bang uit de voeten maakten toen Jezus werd opgepakt, naar dappere volgelingen die Jezus tot aan hun dood trouw blijven. 

Wil jij de uitzending terugzien waarin we met honderden BEAM'ers bidden voor onze mede-christenen die niet in vrijheid leven? Klik dan hier.