“Ik ben niet christelijk opgevoed, maar leerde God twee jaar geleden pas kennen. Ik weet nog precies hoe Hij zichzelf aan mij heeft voorgesteld. Tijdens een heldere zomernacht was ik bij een goede vriend die ook christen is. Ik zat niet lekker in mijn vel en ging net door een lastige periode heen. Hij liet me het liedje horen ‘Who You Say I Am’. Terwijl ik de woorden van het lied tot me nam, zag ik buiten aan de hemel een vallende ster. Dat was zo bijzonder! Ik begon vanaf dat moment meer worshipmuziek te luisteren en toen hij me vroeg of ik een keertje mee wilde naar de kerk, heb ik dat gedaan.”

“Who the Son sets free Oh, is free indeed I’m a child of God Yes, I am”

- Who You Say I Am, Hillsong United

Klein beginnen

“In de kerk voelde ik me zo welkom en was er zo’n warme sfeer. Ik ben eigenlijk altijd heel onzeker, vooral als ik nieuwe mensen ontmoet, maar dat viel daar allemaal weg. Ik begon vaker naar de kerk te gaan, ontmoette daar mijn beste vriendin en kocht mijn allereerste Bijbel. Omdat ik nog zo weinig wist van het christelijk geloof, kocht ik een kinderbijbel. Ook nu vind ik af en toe nog lekker om die erbij te pakken, vanwege de mooie plaatjes.”

Who let the dogs out

“Ik heb autisme en een Post Traumatisch Stress Syndroom. Dat betekent dat ik vroeger heftige dingen heb meegemaakt – waar ik liever niet over praat - die ik nog niet heb verwerkt. Ik ben daarom snel angstig en overprikkeld waardoor ik paniekaanvallen kan krijgen als ik bijvoorbeeld boodschappen doe. Sinds vorig jaar heb ik gelukkig mijn lieve hulphond Bowie. Ik heb heel lang op een hulphond moeten wachten en was best kritisch over wat ik wilde. Het liefste een labradoodle, want die zijn zo schattig. Toen het aanbod van Bowie kwam, heb ik er samen met mijn vrienden voor gebeden. Bowie was alles wat ik níet zocht in een hond, omdat hij niet leek op mijn ‘perfecte’ plaatje van een hulphond. Maar bij de eerste ontmoeting was het gelijk raak. Ik kan inmiddels niet meer zonder hem. Bowie is voor mij het bewijs van Gods goedheid!”

Artikel gaat door onder de foto

Het water in

“Sinds ik een relatie met God heb en Hij me Bowie heeft gegeven, is er zoveel rust in mijn leven gekomen. Ik zat op het laagste punt van mijn leven toen ik voor het eerst in de kerk kwam. God heeft mij daar getransformeerd tot een positief mens, die er mag zijn. Daarom besloot ik me te dopen, maar niet alleen. Bowie stond naast me tot aan het doop bad. Hij is een bekend gezicht in de kerk en dus kreeg hij hetzelfde doopshirt aan als ik. Hij stond naast me toen de zegen werd uitgesproken.

Gedoopt worden vond ik heel spannend en Bowie voelt het gelijk als mijn spanning stijgt. Dan bijt hij zachtjes in mijn hand, om me te laten weten dat het goed komt. Ik heb in dat doop bad mijn oude, stomme, onzekere leven achter me gelaten in ruil voor een hoopvolle toekomst met God.”

Joshua maakte ook de keuze om zich te laten dopen. Lees hier zijn verhaal over zijn relatie met God.