De vriendschap

“Joanny en ik kenden elkaar van de paarden. Toen ik een jaar of 12 was, kwam ik daar op stal rijden en het klikte gelijk tussen ons. We hebben heel veel leuke dingen met elkaar gedaan en werkten ook samen bij hetzelfde bedrijf. We wilden samen nog heel veel leuke dingen doen, zoals dagjes weg en op vakantie. Hetgeen wat ik het meeste aan haar mis, is haar altijd positieve instelling. Ze was altijd erg vrolijk en had energie voor tien.”

Het bericht

“De ochtend na haar ongeluk werd ik wakker en had ik super veel appjes van mensen die ‘sterkte’ en ‘gecondoleerd’ stuurden. ‘Sterkte waarmee?’ Dacht ik. Eerst was ik erg verbaasd, wat zou er gebeurd kunnen zijn? Misschien een familielid die met spoed opgenomen was in het ziekenhuis? Maar ik kreeg steeds meer en meer berichtjes van mensen die me sterkte wensten en toen wist ik dat er iets veel ergers aan de hand was. Ook omdat mijn moeder me al een aantal keer had gebeld. Toen opende ik de familie WhatsApp en daar stond het: “Joanny is vannacht om het leven gekomen bij een eenzijdig auto-ongeluk.” Eerst geloofde ik het niet, maar toen drong het tot me door en was ik boos, maar vooral heel erg verdrietig. Waarom moest ze op zo'n jonge leeftijd al weggenomen worden? Het was verschrikkelijk en heel rot dat ik het op die manier te weten moest komen."

"Na het appje te hebben gelezen begon ik heel hard te huilen en heb ik gelijk mijn stagebegeleider een appje gestuurd met wat er gebeurd was en heb ik me afgemeld op school. Toen heb ik natuurlijk gelijk mijn spullen bij elkaar gepakt en ben ik terug naar huis gereisd, dit duurde ongeveer 2 uur maar voelde als een hele dag. Bijna de hele reis heb ik gehuild en toen ik thuis kwam was mijn moeder gelukkig thuis. Ik mocht van mijn stagebegeleider een weekje vrij nemen om tot rust te komen na deze gebeurtenis.”

Bijbeltekst

“De eerste paar maanden was ik erg boos op God. Ik kropte eigenlijk alles op. Ik praatte er met bijna niemand over. Totdat mijn catechisatie leraar een keer met me wilde praten. Alles kwam er toen uit. Sindsdien accepteer ik het meer en ben ik niet meer boos. Ik leer accepteren dat God dit niet liet gebeuren om mij te pesten. Nee, God laat alles in het leven met een reden gebeuren die alleen hij weet. Wat erg mooi was, is dat tijdens de rouwdienst mijn favoriete Bijbeltekst werd opgelezen, namelijk 1 Korinthiërs 13: 13. Het horen van die Bijbeltekst gaf me kracht."

Er  zijn drie dingen die blijven: geloof, hoop en liefde. Maar de liefde is het voornaamste

Gebed door BEAM’ers

“Mijn geloof is weer gaan groeien en vlak nadat ik had gevraagd of de BEAM’ers voor me wilden bidden via Instagram, kreeg ik een troostend gevoel over mij heen. Het gaat nu weer beter met me, maar ik heb soms nog momenten waarop ik haar heel erg mis. Op sommige momenten mis ik bijvoorbeeld haar aanwezigheid, het was altijd gezellig met haar. Vooral op werk is het nu echt anders. Ze was altijd erg aanwezig en nu is dat niet meer hetzelfde. Verder reden we altijd samen paard en hadden dan erg veel lol samen. Nu denk ik om mezelf te troosten veel aan de momenten die we samen meegemaakt hebben en dat helpt enorm. Ook weet ik nu dat als zoiets als dit je overkomt, je op God moet blijven vertrouwen en hem niet aan de kant moet zetten, Hij zal er voor je zijn.”