David is de jongste zoon van Isaï uit Bethlehem en heeft drie oudere broers: Eliab, Abinadab en Samma. Op een dag stuurt zijn vader hem naar het legerkamp van zijn broers toe. Hij zegt tegen David: ‘’Neem deze zak geroosterd graan en tien broden mee en breng die snel naar je broers toe. Vraag hoe het met hen gaat en neem een levensteken van hun mee terug.’’

Dus David ging, bepakt en bezakt, op pad naar het legerkamp in de Terebintenvallei, tegenover de Filistijnen, waar zijn broers verbleven. De Israëlieten stonden opgesteld in de strijdlinie en David haastte zich naar zijn grote broers toe. Ondertussen was de grot gevechtsheld van de Filistijnen naar voren getreden: Goliath uit Gat (wist je dat Goliath waarschijnlijk rond de 2 meter lang was? Dat is net zolang als onze Joram nu is!). Zoals elke dag daagde hij de Israëlieten uit en bespotte hun volk. 

David werd boos en vroeg de soldaten wat er zou gaan gebeuren met de dappere dodo die de agressieve Filistijn zou verpletteren. ‘’Wat denkt die onbesneden Filistijn wel, dat hij het volk van God zo durft te beledigen en vernederen?!’’ vroeg hij woedend aan de mensen om hem heen. Davids oudste broer Eliab werd boos en vroeg hem: ‘’Wat moet jij hier eigenlijk David? Moet je niet in de woestijn op je schaapjes passen? Echt weer iets voor jou, om met je brutale neus vooraan te willen staan als het gevecht gaat beginnen.’’ 

Wat moet jij hier eigenlijk David? Moet je niet in de woestijn op je schaapjes passen? Echt weer iets voor jou, om met je brutale neus vooraan te willen staan als het gevecht gaat beginnen.

Davids nieuwsgierigheid bleef niet onopgemerkt. Het verhaal werd doorverteld aan Saul en hij riep de jonge schapenhoeder bij zich. David zei tegen hem: ‘’We moeten niet de moed verliezen door die domme Filistijn, heer. Ik zal het gevecht met hem aangaan!’’ ‘’Je kan die reus toch onmogelijk aan?!’’ reageerde Saul vol ongeloof. ‘’Ik heb leeuwen en beren verslagen om de kudde van mijn vader te beschermen. Die Filistijn zal het net zo vergaan omdat hij het volk van God heeft beledigd!’’ roept David uit. 

Davids nieuwsgierigheid bleef niet onopgemerkt. Het verhaal werd doorverteld aan Saul en hij riep de jonge schapenhoeder bij zich. David zei tegen hem: ‘’We moeten niet de moed verliezen door die domme Filistijn, heer. Ik zal het gevecht met hem aangaan!’’ ‘’Je kan die reus toch onmogelijk aan?!’’ reageerde Saul vol ongeloof. ‘’Ik heb leeuwen en beren verslagen om de kudde van mijn vader te beschermen. Die Filistijn zal het net zo vergaan omdat hij het volk van God heeft beledigd!’’ roept David uit. 

Met zwaar gestamp bewoog de reus zich naar voren. Hij vervloekte David in de naam van zijn goden. ‘’Kom maar op! Dan maak ik jou tot aas voor de gieren en de hyena’s,’’ bulderde Goliath. ‘’Ik daag jou uit in de naam van Heer van de hemelse machten, de God van het volk Israël dat jij hebt vernederd. Hij zal mij helpen jou te verslaan en de hele wereld zal dan weten dat Israël een God heeft,’’ predikte David. De woedende Goliath kwam op David af, maar David was hem te slim af en rende weg. Hij slingerde een steen naar Goliath die hem zo dodelijk trof dat de reus met veel lawaai op de grond kletterde. De Filistijnen vluchtten weg en de Israëlieten gingen er achteraan. David keek de verslagen reus aan en hakte zonder genade zijn hoofd eraf. Deze nam hij onder zijn arm mee naar Jeruzalem.