Daan: “Echt blij was ik toen ik werd aangenomen bij een luxe kledingwinkel. Het was een kledingzaak waar wij als gezin regelmatig kwamen en ik vond het altijd al een gave winkel, dus toen ik een vacature voorbij zag komen, heb ik gelijk gereageerd. De sfeer was serieus en ik kreeg in de eerste maanden al best veel verantwoordelijkheid, ik vond het echt leuk en werkte hard.”

Dit soort opmerkingen krijgen normaal alleen vrouwen, dus ik had dit echt niet verwacht

“Op een gegeven moment werd het minder leuk. Er werkten een paar homoseksuele mannen in de winkel die vervelende opmerkingen en grapjes over mij begonnen te maken. Dat vond ik lastig. Ik kan best wat hebben, maar het werd echt een dagelijks ding. Mijn vader kwam bijvoorbeeld een keer langs in de winkel en toen hij weer weg was, maakte een aantal collega’s opmerkingen over zijn mooie kuiten en dikke benen en dat ik dat dus van hem zou hebben. Ook kreeg ik opmerkingen over een ‘lekker strak broekje’ dat ik naar werk droeg terwijl het een normale spijkerbroek was. Tot dan toe in mijn leven had ik dit soort opmerkingen alleen richting vrouwen gehoord, wat natuurlijk ook niet oké is, maar ik had echt niet verwacht dat dit mij als heteroman ook zou overkomen.”

Ik raapte al mijn moed bij elkaar en zei er iets van

“De eerste keer dat ik mijn grens aan gaf weet ik nog goed. Ik merkte dat zijn opmerkingen in mijn hoofd bleven zitten en het voelde gewoon niet goed, dus ik wilde er iets over zeggen. Ik heb mijn moed bij elkaar geraapt, wachtte tot er geen klanten in de winkel waren en stapte op mijn collega af: ‘Ik heb nog een dingetje: Ik vind wat je net zei niet fijn en dat moet je niet meer doen.’ Hij reageerde wel met excuses, maar hij bleef glimlachen, dus ik voelde me niet helemaal serieus genomen.”

Van kwaad tot erger

“De situatie werd helaas niet beter. Na een meningsverschil over iets op werk zei mij collega dingen als: ‘We laten hem in het magazijn wel even zien wat we ervan vinden!’ Vervolgens liep hij langs me heen en deed hij mij na en zei hij: ‘Nee, don’t fuck me, please, don’t fuck me!’ Ik schrok hier echt best wel van en gaf weer aan dat ik hier echt niet van gediend was. Er klonk nogmaals sorry, maar in de dagen die volgden werden er grappen gemaakt over het feit dat ik volgens hen niet tegen grapjes kon. Ook had ik het idee dat een collega probeerde mijn billen aan te raken en maakte hij opmerkingen over mijn geslachtsdeel. Ik merkte dat ik tijdens werktijd erg op mijn hoede was en kon me maar moeilijk concentreren op mijn werk zelf. Ook heb ik weleens nachtmerries gehad over deze situaties. Toch zei ik tegen mezelf dat ik gewoon moest doorzetten. Ik wilde me niet laten wegpesten.”

Mannen wuiven dit vaak weg als grapje

“Als ik dit soort opmerkingen op de werkvloer richting een vrouwelijke collega had gemaakt, weet ik vrij zeker dat ik zou zijn ontslagen. En terecht. Maar als het bij mannen gebeurt, wordt het vaak weggewuifd als een grapje. Dat gebeurde ook bij mij. Mannen maken onderling denk ik sowieso vaker seksgrappen die niet iedereen even leuk vindt, misschien is het daarom ook lastiger om er wat van te zeggen als het jezelf overkomt en horen we er weinig over. Ik kwam er tijdens gesprekken met mijn familie en vrienden pas achter dat het echt niet oké was wat er bij mij gebeurde. Het was geen grapje, het was seksuele intimidatie.”

Door voor hen te bidden, kon ik er beter mee omgaan

“Praten over dit soort nare ervaringen is echt belangrijk heb ik geleerd. Helemaal niemand heeft mij uitgelachen of me niet serieus genomen toen ik deelde wat er gebeurde op mijn werk. De mensen aan wie ik het vertelde zeiden allemaal hetzelfde: ‘Je moet daar zo snel mogelijk weg!’ Deze gesprekken hebben me heel erg geholpen om deze nare dingen een plekje te geven. Ook heb ik veel gebeden. Voor mezelf, voor de situatie en voor de mensen die niet goed met mij omgingen. Door voor hen te bidden merkte ik dat ik na ging denken over wat er achter hun verkeerde gedrag zat. Uiteindelijk realiseerde ik me dat ze zelf waarschijnlijk ook nare dingen hebben meegemaakt. Het lag niet aan mij, maar aan hun eigen gebrokenheid.”

Hart klopte in mijn keel

“Vorige week heb ik mijn laatste werkdag gehad. Ontslag nemen vond ik spannend, mijn hart klopte in mijn keel en ik had er buikpijn van. Mijn baas was echt niet blij, maar ik heb de goede keuze gemaakt. Als ik een grapje niet leuk vind, mag ik er wat van zeggen. En wordt er niet geluisterd naar wat ik zeg? Dan is het voor mij de beste keuze om weg te gaan.”

*De persoon die wij hebben gesproken wil graag anoniem blijven in verband met zijn persoonlijke veiligheid. De persoon op de foto is niet Daan. Zijn echte naam is bij de redactie bekend.