1. “Jezus was simpelweg niet dood. Dat maakt opstaan uit de dood een stuk makkelijker”

Jezus werd met een speer in zijn zij gestoken nadat hij stierf aan het kruis, zijn lichaam werd vervolgens in linnen doeken gewikkeld. Stel dat hij nog steeds niet echt was overleden, dan was het nog best pittig om na een coma van drie dagen uit die doeken los te komen.  

2. “Zijn lichaam is gestolen of zijn leerlingen hebben gewoon bij het verkeerde graf gekeken”

Jezus’ lichaam is nooit gevonden terwijl niet-christenen echt wel hebben gezocht, dan hadden ze de hele opstand toentertijd direct de kop in kunnen drukken. Jezus werd begraven in het graf van Josef van Arimatea, een bekend lid van de Joodse regering. Zijn vrienden en discipelen wist waar dit graf was, dus de kans dat iedereen massaal naar het verkeerde lege graf stond te koekeloeren op paasmorgen is niet heel waarschijnlijk.

3. “Jezus’ verschijning was een hallucinatie”

Jezus heeft na zijn opstanding nog even op aarde rond gewandeld. Hij is aan meerdere mensen verschenen, zelfs een keer aan een groep van vijfhonderd mensen. Daarnaast zijn de vier evangeliën binnen vijftig jaar na de hemelvaart op papier gezet, wat betekent dat de meeste ooggetuigen nog in leven waren. Critici konden gewoon vragen of deze mensen Jezus daadwerkelijk hadden gezien na zijn opstanding. Als de verschijning van Jezus een leugen was geweest, zou dat best snel boven tafel zijn gekomen.

4. “Het was één grote samenzwering van de familie en volgelingen van Jezus”

De familie van Jezus dacht dat Hij hartstikke gek was. Toen hij rond trok en preekte hebben ze hem nog opgezocht om hem mee naar huis te nemen. Nadat Jezus opstond uit de dood, veranderde de instelling van zijn familie compleet. Zijn moeder en zijn halfbroer Jakobus (die van het Bijbelboek) werden belangrijke figuren binnen de vroege christelijke kerk. Er moet dus iets groots gebeurd zijn – zoals een opstanding uit de dood - waardoor zelfs zijn eigen familie geloofde dat Jezus echt God was.

Ten slotte hebben we nog de discipelen. Ze hadden veel over voor Jezus, maar waren ook, net als ieder ander, laf en egoïstisch. Denk aan Petrus die Jezus drie keer verraadt (Mattheus 26: 69 – 75) of Jakobus (niet die van het Bijbelboek) en Johannes die Jezus vroegen of zij met Hem mochten regeren (Markus 10: 35- 40). Na de opstanding van Jezus veranderen ze compleet. Van laffe, egoïstische mannetjes veranderden ze in sterke mannen die stuk voor stuk vermoord worden omdat ze hun geloof in Jezus niet willen afleggen. Alleen Johannes werd niet vermoord, hij werd verbannen naar Patmos en schrijft daar Openbaringen. Liegen doe je alleen als het in je eigen voordeel is, dat was dit voor de discipelen dus echt niet. Toch hebben ze altijd volgehouden dat Jezus echt is opgestaan, zelfs als ze het met de dood moesten bekopen.

Zo, dat waren aardig wat argumenten. Nu merk ik dat logisch redeneren niet de basis is van mijn geloof in Jezus, geloof is veel meer dan dat. Maar soms word ik wel moe van opmerkingen dat christenen geloven in een sprookje en dat er niets van wat ik geloof te bewijzen is. De bovenstaande argumentatie wil ik dan ook niet gebruiken om niet-christenen mee om de oren te slaan - gewoon naar hen luisteren is vaak veel liefdevoller - maar het helpt me wel om te beseffen dat geloven in Jezus niet hetzelfde is als geloven in Roodkapje.

Bijbeltijger Wilke Stuij (21) studeert journalistiek en woont op kamers in Tilburg. Ze ontwijkt in de Efteling het sprookjesbos omdat ze daar elke keer weer hopeloos verdwaalt. Ze volgt liever Jezus, die zoekt haar weer op als ze verdwaalt. Op dit moment loopt ze stage bij BEAM!