Ga naar submenu Ga naar zoekveld

COLUMN: Waarom lopen kerken achter, maar kunnen we in deze tijd niet wachten?

25 maart 2021 · Leestijd 2 min

*Skriek* Ik moet vol in de remmen. Honderden mensen komen in één groep zonder mondkapje de straat oplopen. Het is zondagochtend in Ede. Terwijl miljoenen mensen al een jaar hun (groot)ouders nauwelijks bezocht hebben en duizenden zorgmensen op het randje van een burn-out staan, grijpen tegelijkertijd veel kerken (ook in mijn woonplaats) het moment aan om ‘hun grondrecht’ te gebruiken en met honderden in veel te kleine ruimtes samen te komen. Op veel zaken lopen kerken achter, maar een fysieke kerkdienst kan niet even wachten…

In de Sionkerk op Urk roepen ze dat ze schijt hebben aan de coronaregels. De Protestantse Kerk, het grootste protestantse kerkgenootschap, besluit om het advies van ‘zoveel mogelijk online diensten’ middenin de lockdown om te buigen naar ‘maximaal 30 bezoekers’. Iedereen is de beperkingen zat, maar kerken lijken plots het meeste zelfmedelijden te hebben en vooraan te willen staan bij versoepelingen. Tegen alle besmettingscijfers en verdrinkende ondernemers in.

Ik ben niet voor onderdrukking van geloof, daarom is vrijheid van godsdienst in de grondwet vastgelegd. Tegelijkertijd moet dit grondrecht niet leiden tot totaal scheefgegroeide voorrang voor christenen (en andere gelovigen). Wanneer je een voorrecht hebt op eten, betekent niet dat je dan sowieso alles moet opeten en de rest moedwillig laat verhongeren.

En nee, ik wil niet heel kerkelijk Nederland over een kam scheren. Ik behoor er zelf toe en zie ook de andere kant. Mijn hart wordt dolblij van alle geniale en krachtige initiatieven, zoals de BEAM Kerkdienst, livestreams, drive-in diensten, online jeugdavonden, #NietAlleen. Superveel christenen laten zien hoe ze - ondanks de coronamaatregelen - alsnog een gemeente willen en kunnen zijn. Natuurlijk missen we het fysiek samenkomen, maar dat doen niet- of andersgelovigen ook.

Geen mens of kerk staat boven de ander. In de rij aansluiten, samen optrekken en geduldig blijven. Hoe verschrikkelijk zwaar het soms ook kan zijn. Niet de samenleving laten remmen voor kerkgangers, maar de kerk afremmen ten behoeve van de samenleving.

Dan bewijzen we als christen de wereld pas echt een (kerk)dienst.

Geschreven door

Bas