Bij tieners zijn de snapstreaks een soort statussymbool. Zo veel mogelijk, zo hoog mogelijk. Dan ben je echt popi. Vorig jaar had ik 27 streaks. Ik was daar trots op en pronkte er dus regelmatig mee op m’n Instastories. Mijn 4G kon ik aan het begin van de maand al uitzwaaien, ik zat 24/7 op mijn mobiel en mijn gezondheid ging achteruit. Slaaptekort, ‘vierkante ogen’ en FOMO. Ik kon niet rustig op vakantie of een dagje weg, omdat het woordje ‘streaks’ door mijn hoofd schoot: ik moest het delen. ‘Picture or it didn’t happen’. Alles ging online.

Je stuurt het alleen maar omdat er een getalletje achter mijn naam staat

Wat ik ervoor terugkreeg? Elke dag minstens 27 waardeloze snaps, bestaande uit: ‘goedemorgen’, ‘goodnight’, ‘zo werken’ of natuurlijk ‘#streak’. Ik weet dat jij op dinsdag pas om 3 uur ging slapen, jouw ontbijt bestond uit twee broodjes hagelslag en dat je van 17 tot 22 moest werken bij de Appie. Lief dat je het me vertelt, maar wees eerlijk: je stuurt het alleen maar omdat er een getalletje achter mijn naam staat. Het maakt niet uit of we elkaar nog maar twee keer gezien hebben, al acht jaar niet gesproken hebben of dat we op dat moment juist naast elkaar zitten. 

Ik vind Snapchat steeds faker worden, terwijl ik juist het tegenovergestelde wil. Echte, diepgaande vriendschappen. Kwaliteit over kwantiteit. Dus toen mijn streak van 583(!) dagen wegging, heb ik met een stenen hart de anderen ook allemaal weggegooid en Snapchat gelijk verwijderd. Een social detox. En niemand die tegen me zei: “he Sil, onze streak is weg, balen, ik hechtte er zoveel waarde aan!”. Uit het lijstje, uit het oog, uit het hart. Ik was een getal en zodra dat weg ging, was ik ook gelijk verbannen uit het lijstje. 

Kom niet met fakkels en hooivorken naar mijn huis als ik dit zeg: Snapchat is waardeloos. Het draait alleen nog maar om de streaks en aandacht. Allemaal stress voor een stom getalletje waar je geen moer mee opschiet. Probeer elkaar eens elke dag te zien, dan krijg je pas een waardevolle streak!