En zowaar, oma herkende dat gevoel. “Ik verhuisde van een kleine bungalow naar een grote villa in Emmeloord. Zulke zachte vloerbedekking op de trap, mijn nieuwe huis voelde aan als een hotel!” Te gast in je eigen huis. Hoe gedraag ik me dan? Normaal ben ik best netjes – maar nu is het over de top. Ik ga niet naar bed zonder dat het aanrecht spic en span is. Straks staat mijn nieuwe buurman onverwacht voor de deur! Het woord gast betekent ook dat je mee helpt: je kijkt of er iets gedaan kan worden; je maakt geen troep; je hangt je jas netjes op de kapstok (help die heb ik nog niet),  maar misschien als je je ergens weer zo thuis voelt – gooi je de jas gewoon over de bankleuning.Als ik me ergens thuis voel, schop ik mijn schoenen uit en laat ik mijn mobiel, sleutels en andere prullaria rondslingeren. Thuis voelen is je op je gemak voelen en je niet anders voordoen dan je bent. Hoe fijn is het als je zo bij iemand op visite bent. Meestal ben je dat bij je ouders en beste vrienden. Want op visite zijn kan ook heel vermoeiend zijn! Bijvoorbeeld de eerste keer bij ouders van je vriend. Dan let je voortdurend op hoe je je gedraagt – gedraag ik me wel netjes, hoe verwachten ze dat ik voordoe? Energie slopend! Voelt Jezus zich bij mij een welkome gast? Voelt Hij zich op zijn gemak of is het een zenuwslopend bezoek voor Hem? Hij zegt zelf in Hebreeën 3 dat Hij het volledig beheer heeft over het huis van God. Dat huis zijn wij, ben ik. Is mijn lichaam een fijn onderkomen zonder rommelroddels op het aanrecht en verborgen leugentjes onder het tapijt? Ik wil alstublieft een spic en span huis, ook al is opruimen niet altijd een fijn tijdverdrijf.  Uiteindelijk wil ik dat Jezus zich een eregast voelt bij mij thuis. En Hij zich zo thuis voelt dat Hij zijn schoenen uitschopt, zijn jas over de bank gooit en hij eigenlijk niet meer weg wil. Mijn onderkomen aanvoelt als een hotel voor Hem.