Lieve christenbubbel, vanaf het moment dat je mij opslokte, was ik verkocht. Je liet mij een wereld zien die eigenlijk niet realistisch is, maar wat mij betreft dat wel mag zijn. Het direct klaarstaan voor de ander, elkaar dingen gunnen, niemand buitensluiten. De (naasten)liefde die ik bij jou ervoer, heb ik op weinig anderen plekken ervaren. Ook niet toen ik even afscheid van je nam. In Leiden een studie deed en werkte bij een niet-christelijk bedrijf. Ik miste het, wilde terug en ging dat ook.

Lieve christenbubbel, of ik nou door de CHE of de EO loop. Of ik nou op met BEAM’ers op reis naar Israël ben, een heel weekend op Opwekking vertoef of door Ahoy loop tijdens de EO-Jongerendag. Het voelt (99%) als liefde, liefde en nog eens liefde. En ik ben geenszins alleen in dit gevoel: alle niet-christenen die ik meenam, zeiden hetzelfde. Barstten soms in tranen uit. Wilden de volgende keer weer mee.

Verlies alsjeblieft niet hetgeen wat mij tien jaar geleden verliefd op je maakte: onzelfzuchtige liefde

Lieve christenbubbel, wellicht romantiseer ik je te veel. Vergeet ik nu alle nare veroordelingen en verdeeldheden. Alle mensen die erbij willen horen, maar door hun geaardheid, achtergrond of daden, genadeloos worden uitgespuugd. Alsof jij – de bubbel – tot God wordt gemaakt en God zelf niet meer terug te zien is in de bubbel. Het doet pijn dat dat voor sommigen zo voelt en ik bid dat diegenen net zo welkom mogen zijn als ik mij al die tijd bij je gevoeld heb.

Lieve christenbubbel, je bent soms te lief, naïef en conservatief, maar verlies alsjeblieft niet hetgeen wat mij tien jaar geleden verliefd op je maakte: onzelfzuchtige liefde. Want hoe zwaar het ook kan zijn. Hoe veel de wereld ook schreeuwt om individuele prestaties. Eigen geluk meer wordt aanbeden dan Gods woord. Houd de deur open voor de wereld buiten jezelf, maar laat je niet leegzuigen door kwetsende woorden, online beoordelingen of individuele prestaties. Jouw liefde overwint altijd. Ik geloof in je. Je bent een licht.

Lieve christenbubbel, dankjewel!