COLUMN: Liefde is óók besmettelijk
Leestijd: 3 min
Corona voor, COVID-19 na. Zoals iedereen kon ik er het afgelopen jaar niet omheen: het virus was overal. Letterlijk en figuurlijk. Ik waste mijn handen totdat er kloofjes verschenen. Dook in m’n jas als ik een ander hoorde hoesten in de supermarkt. Durfde niets meer aan te raken. Mocht niet naar werk, de kerk, verjaardagsfeestjes … en de voorpret voor de EO-Jongerendag was ook tevergeefs.
Mijn gevoel en gedrag worden in deze tijd grotendeels bepaald door het nieuws. Wanneer ik ’s ochtends wakker word, check ik vrijwel direct mijn telefoon. Ik lees alarmerende verhalen van artsen en patiënten, zie een strenge Rutte nieuwe maatregelen aankondigen en krijg appjes doorgestuurd “dat het ECHT helpt om vijf tenen knoflook per dag te eten!!!” (#fakenews). Alles lezen geeft me een gevoel van controle, van ‘weten wat er aan de hand is’, zodat ik er iets aan kan doen, of op z’n minst voorbereid kan zijn. Toch is dit gevoel maar schijn. Wetenschapper Jodie Jackson omschrijft nieuws als “een extreem verslavende drug, die zorgt voor angst, negatieve gevoelens, hulpeloosheid, vijandigheid en afstomping”. En hier vul ik me dus elke ochtend mee? Lekker dan …