Deze week hadden we het op de BEAM-redactie over idolen. In eerste instantie doet het woord idolen mij denken aan een puisterig zangertje met een vrouwenbril die Step Right Up zingt. Maar als ik verder denk, kom ik toch tot een andere conclusie. Om te beginnen schep ik wat duidelijkheid, want wat is een idool precies?
Google zegt het volgende: Idool = persoon waar men naar opkijkt. Die definitie brengt me bij de voor de hand liggende vraag: Wie zijn mijn idolen, Joram? Nou, Joram. Leuk dat je het vraagt!  Ik heb niet echt idolen. Ja, natuurlijk wil ik zijn zoals Jezus, vind ik Justin Bieber stiekem heel cool en bekijk ik alle filmpjes van Enzo Knol. Maar echt idolen heb ik niet. Er is niemand in deze wereld waar ik echt helemaal idolaat van ben en waar ik alles van volg. Na een rondvraag op de redactie, blijkt dat niemand dat hier nog echt heeft. Ik denk dat het te maken heeft met de tijd waarin we leven. Vroeger waren ‘celebs’ onbereikbare, succesvolle mensen die alleen maar coole dingen deden.  Je leerde ze een beetje kennen door dat ze op MTV kwamen, in een magazine stonden, of omdat ze een optreden in de buurt gaven. Dat was de enige mogelijkheid om met hen in contact te komen. Twitter, Snapchat en Google bestonden nog niet. Tegenwoordig kan ik van iedereen, alles, overal zien. Ik kom achter de favoriete voetbalclub van mijn buurman, de latte machiato-dealer van m’n nichtje en ik zie precies waar mijn crush Mila Kunis woont. Alles is toegankelijk en daardoor een stuk minder spannend. Hoe artiesten ik op Instagram voorbij zie komen, hoe normaler ze worden. Super saai. De andere kant van het verhaal is dat iedereen mijn idool begint te worden. Wanneer ik mijn Facebook timeline doorscrol, kom ik enkel succesverhalen tegen. De diploma’s, contracten, rijbewijzen en verlovingen vliegen me om de oren. Het lijkt wel alsof al mijn vrienden een perfect leven leiden en ik de enige sukkel ben die problemen heeft, en af en toe onzeker is. Problemen en tegenslagen laten we tenslotte weg en horen niet thuis in ons ‘online idolenprofiel’. Op die manier veranderen mijn vrienden in mijn idolen. Stiekem wil ik zijn zoals zij: zonder problemen, zonder twijfel en zonder falen. Maar met diploma’s,  toffe vrienden (#squadgoals) en genoeg geld om elk weekend leuke dingen te doen. En zo heb ik ineens een heleboel idolen. Terwijl dat eigenlijk belachelijk is en bovendien heel veel posters zou kosten. Voor je het weet, hang jij boven mijn bed.