COLUMN: Ik wil niet iemands tweede keus zijn
Leestijd: 3 min
Leestijd: 3 min
“Mijn vader komt vanavond langs om het over de verkoop van het huis te hebben. Ze zijn alleen maar aan het ruziën sinds ze gescheiden zijn”, zegt de blonde tegen haar vriendin in de trein. Een troostend antwoord volgt:
Arachne, stop! Dit is onbeschoft, meeluisteren in de trein met andermans gesprekken. Ik doe hard mijn best, vaak lukt het niet. Mijn oren dichtstoppen is onmogelijk. De trein is net een steekproef van een onderzoek, allerlei type mensen stappen in dit gele coconnetje. Kort en intiem reis je met iemands wereldje mee. Proef je iemand gloriamomenten of doffe ellende – zoals het gesprek hierboven. Eigenlijk zou ik een onbeleefde bemoeial willen zijn en zeggen: Er is Iemand die honderd procent voor jou gaat. Waarbij je nooit een tweede keus bent. Iemand bij wie je zelfbeeld niet naar de Filistijnen gaat, maar het opkrikt tot ongekende hoogte. Op wie je mag vertrouwen dat hij een jongen op je pad brengt met wie je jouw leven levenslang kunt delen. Iemand die jou laat geloven dat echte liefde bestaat. Maar ik zwijg. Een fatsoenlijk treinreiziger mengt zich immers nooit in een gesprek. Zwakkeling. Arachne Molema is senior crossmediaal redacteur bij BEAM.
