Ga naar submenu Ga naar zoekveld

COLUMN: Ik ben drie kilo aangekomen, omdat ik het waard ben

15 oktober 2021 · Leestijd 3 min

“Al zit je de hele dag op de bank, dan is God alsnog trots op je. Al doe je de hele dag niets, dan ben je nog steeds alles waard.” Het is mijn lijfspreuk en ik heb het keer op keer tegen mijzelf gezegd, maar ik ging het pas geloven toen het mij echt overkwam: afgelopen zomer zat ik een paar weken op de bank, omdat ik te hard gewerkt had. Mijzelf voorbij gerend.

Ik liep vast in alle verwachtingen die ik van mijzelf heb en alle structuren die ik had opgebouwd om aan die verwachtingen te voldoen. Elke dag een rondje lopen om in beweging te blijven, elke dag Bijbellezen om dicht bij Jezus te blijven, elke week mijn vrienden zien om de vriendschappen te onderhouden. Niet te veel chocolade eten, dankbaar zijn, niet te lang op Instagram zitten en als het mooi weer is naar buiten – het waren allemaal goede voornemens die veranderd waren in regels. Helemaal uitgeput van het harde zwoegen en mijn best doen om mijn leven zo goed mogelijk te laten verlopen, lag ik twee weken lang in bed. Doodeng vond ik het om daaraan toe te geven. Bang om aan te komen, vast te roesten, gevangen te raken in eindeloze gedachtes. Bang dat ik nooit meer iets anders zou doen dan series kijken en mij afvragen of de zin om op te staan weer terug zou komen.

Ik kan mij nog herinneren dat ik op een zomerse dag vanaf de tuinbank naar de kraan liep met een glas water en dacht: ‘dit is het dan. Ik kom alleen nog maar van de bank om een glas water te vullen.’ Mooie zomerdagen trekken aan mij voorbij, de buren gaan zwemmen, mijn vriendinnen rollen hun kleedje uit in het park. En ik zit op de bank. De ganse dag.\

Dit is het dat. Ik kom alleen nog maar van de bank om een glas water te vullen.

Maar toch, juist die dagen, op de (tuin)bank, in mijn bed, leerde ik mijzelf kennen door Gods ogen. Ik leerde van mijzelf houden zoals God van mij houdt. Ik ben Francis, God is trots op mij – ook als ik de hele dag niets doe – en ik ben het 100% waard om goed voor te zorgen. En goed voor mijzelf zorgen, dat is heel breed. Dat is soms tegen mijzelf zeggen dat ik naar een vriendin ga maar dat is ook soms een hele dag in bed liggen. De ene keer zorg ik goed voor mijzelf door een rondje te gaan hardlopen, maar de volgende keer doe ik er beter aan om mijn sportafspraak af te bellen. Het kan zijn dat ik goed voor mijzelf zorg door een heerlijk bad te nemen. Het kan ook goed zijn om nog een dag met vette haren rond te lopen, omdat ik even geen energie of zin heb in douchen. Goed voor mijzelf zorgen: dat heeft meer te maken met weten wat ík nodig heb, dan doen wat de rest van de wereld goed voor mij vindt.

Het resultaat? Ik kwam drie kilo aan, ik keek Downton Abbey uit, ik miste verjaardagsfeestjes en moest vriendinnen allemaal afzeggen. Maar ik ben er nog. Ik leef nog, ik ben nog steeds Francis. 

Geschreven door

Francis