Maar als een uitgaansbeest vraagt of ik ‘s avonds mee ga naar de stad, dan is het antwoord steevast: “Hmm, nee dankjewel, niet mijn ding.’’ Ogen worden spontaan groter dan schoteltjes en zijn wenkbrauwen doen een wave. Zijn gezicht spreekt al boekdelen. En inderdaad, daarna komt het vragenvuur: “Maar de stad is toch supergezellig? Hoe kan je niet van uitgaan houden? Er zijn genoeg mensen die jij kent!” Dan komt mijn anti-uitgaan-opsomming: “Ik houd niet van harde muziek, biergooiers, dronken mensen in het algemeen, kleine ruimtes waar je constant aangeraakt wordt en het stinkt ontzettend. Uitgaan is écht niet mijn ding en ik kan er niet genieten. Dus waarom zou ik gaan?” Op de plek waar anderen met plezier een overdosis aan plezier innemen, is dat voor mij een overdosis prikkels.

Ik heb me vorig jaar toch een keer laten overhalen om naar een feest te gaan, want misschien vond ik het inmiddels wel leuk? Ik kan mijn studentenleven toch moeilijk uitgaansloos houden? Dus om 23:00 uur zaten we met een groepje op de fiets naar de stad. Een mengelmoes van rook-, zweet- en alcoholgeuren verwelkomen ons met pezier. Met kleine tegenzin ruilde ik mijn vijf euro briefje in voor een rood armbandje. Binnen probeerde ik te genieten, echt waar, maar de drukte, dronken mensen en snoeiharde muziek waren de reden dat ik om 00:30 ‘al’ lekker in mijn bedje lag. Leeggezogen, uitgeput van alle prikkels.

Laat anderen maar lekker genieten van deze feestjes, in de avond ben ik lekker introvert

Maar ik ben toch extravert? Ik moet dit juist leuk vinden. Maar nee, binnen anderhalf uur heb ik voor mezelf besloten: ik vind dit echt nog steeds niks. Laat anderen maar lekker genieten van deze feestjes, in de avond ben ik lekker introvert. Helemaal prima, want die tijd voor mezelf is iets waar ik veel meer van geniet.

Ik denk dat vaak vergeten wordt dat extraverte mensen ook tijd nodig hebben om even op te laden en dat ze niet altijd genieten van mensen en aandacht. Ik voel me ook niet altijd op mijn gemak in een groep of ben wat stilletjes. Kritiek geven doe ik liever niet, in plaats daarvan lach ik lief en geef ik aarzelend mijn mening op de meest abstracte opbouwende manier mogelijk. Dat valt allemaal niet onder extraversie. Dus zo daal ik een paar procenten in mijn hoofd: van 100 naar een magere 92%. Maar dat maakt me niks meer uit, een uiterste zijn is ook niet alles. Laat mij maar gewoon thuis zitten met m'n thee, zolang ik mezelf maar kan zijn.

*De MBTI-test kan je hier maken. Onthoud dat er geen perfecte persoonlijkheid is en dat jij je eigen kwaliteiten beter kent dan een website!