Als ik de Bijbel lees, zie ik verkering inderdaad niet terugkomen. Jozef en Maria waren in ondertrouw, maar verder lees ik alleen maar over vrijgezel zijn of getrouwd zijn.

Wat ik bijzonder vind aan het huwelijk is dat het een verbond is. Je zegt: ‘Ik blijf bij je, wat je ook doet en wat er ook gebeurt. Als ik dingen bij je tegenkom die me niet bepaald enthousiast maken, geeft dat niet de optie om er maar mee te stoppen.’ Dat is ook hoe Jezus met ons omgaat. Hij kiest voor ons, helemaal. Hij gaf zijn leven. Het is niet dat Jezus verkering met me heeft en dat we, wanneer ik in de hemel kom, even kijken of ik gered word of niet. Jezus doet de belofte dat als ik bij hem wil horen, Hij me nooit verlaat.

Dat is mijn eerste ontdekking: Het huwelijk is een beeld van hoe Jezus met ons om gaat. Daarom snap ik best dat God er enthousiast over is! Maar hoe zit het dan met verkering? Is God daar ook enthousiast over? In verkering zit onzekerheid. Er sluimert altijd: ‘Als dit niet werkt, kan ik nog weg.’ Het is niet echt een fundament om op verder te bouwen zolang ik de optie openhoud om weg te kunnen gaan als het tegenvalt, of als er iemand voorbij komt die me leuker lijkt.