Als ik de Bijbel lees, zie ik verkering inderdaad niet terugkomen. Jozef en Maria waren in ondertrouw, maar verder lees ik alleen maar over vrijgezel zijn of getrouwd zijn.

Wat ik bijzonder vind aan het huwelijk is dat het een verbond is. Je zegt: ‘Ik blijf bij je, wat je ook doet en wat er ook gebeurt. Als ik dingen bij je tegenkom die me niet bepaald enthousiast maken, geeft dat niet de optie om er maar mee te stoppen.’ Dat is ook hoe Jezus met ons omgaat. Hij kiest voor ons, helemaal. Hij gaf zijn leven. Het is niet dat Jezus verkering met me heeft en dat we, wanneer ik in de hemel kom, even kijken of ik gered word of niet. Jezus doet de belofte dat als ik bij hem wil horen, Hij me nooit verlaat.

Dat is mijn eerste ontdekking: Het huwelijk is een beeld van hoe Jezus met ons om gaat. Daarom snap ik best dat God er enthousiast over is! Maar hoe zit het dan met verkering? Is God daar ook enthousiast over? In verkering zit onzekerheid. Er sluimert altijd: ‘Als dit niet werkt, kan ik nog weg.’ Het is niet echt een fundament om op verder te bouwen zolang ik de optie openhoud om weg te kunnen gaan als het tegenvalt, of als er iemand voorbij komt die me leuker lijkt. 

Conclusie: Na de eerste date direct trouwen

Direct trouwen dan maar? Stop de tijd! Het lijkt me belangrijk om elkaar goed te leren kennen voordat je aan een huwelijk begint. Daar is de verkeringsperiode voor. Die vriend die me aan het denken zette, heeft zelf verkering. Hij zegt: “Dit is geen testperiode om te kijken of onze karakters leuk bij elkaar passen en of er niet toevallig een betere kandidaat voorbij komt lopen. We hebben verkering om elkaar te leren kennen en om te bedenken of we voor elkaar willen kiezen. Ik denk dat we dan het dichtst bij de Bijbelse bedoeling blijven.” Dat is het tweede wat me aan het denken zet: Verkering is een leuke periode waar je van mag genieten, maar als je weet dat je niet echt voor deze persoon wil kiezen: Waarom heb je dan verkering?  Om terug te komen op de vraag of verkering Bijbels is? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het huwelijk prachtig is, dat de wereld tegenwoordig niet meer lijkt te doen aan onvoorwaardelijk en dat ik nog heel veel wil leren over echt lief hebben. Wilke is onvoorwaardelijk geliefd en leert elke dag een beetje meer dat Gods liefde niet te vergelijken is met die van haar.