Ik haatte het! Niet alleen vond ik mezelf klunzig, ik heb mezelf ook weleens onterecht (!) verdacht gemaakt. Hoe? Ik had een vriend: Michiel. We brachten veel tijd samen door: films kijken, samen eten. Na het stappen logeerden we bij elkaar en de volgende ochtend zaten we weer op een terrasje om ergens te ontbijten. Het ontging weinig mensen hoeveel tijd we samen spendeerden. Vrienden vroegen of we een stelletje waren en maakten grapjes. Op een dag vroeg mijn baas mij ineens: ‘Hoe zit het nou tussen jou en Michiel?’ Ik had de vraag niet verwacht. Ze keek me zo intens aan, dat ik er niks aan kon doen. Ik voelde het bloed naar mijn hoofd stromen. OH NO asjeblieft niet! Kleur verlaat, s’il vous plait, nu mijn wangen. Hoe harder ik dat dacht, hoe erger het werd. ‘We zijn gewoon vrienden’. Zoals je begrijpt, keek mijn baas mij meewarig aan. Lachend riep ik nog : “Ik weet ook niet waarom ik rood word!” Hier moet ik iets mee, dacht ik. Dus dook ik het internet op voor een paar handige tips and tricks. De enige tip die me is bijgebleven: ‘Schaam je niet voor het feit dat je rood wordt, dan wordt het alleen maar erger’. No shit, sherlock. Zo ver kwam ik ook wel. Al gebeurt het tegenwoordig iets minder snel (het mantra: ‘niemand heeft iets door’ helpt), een plagerijtje kan er maar zo voor zorgen ik een blosje op mijn wangen krijg. Ik probeer er geen aandacht aan te besteden. En een schrale troost: ik dacht altijd dat iedereen het er over eens was dat blozen vet gênant is, maar uit de poll van deze week blijkt dat 43 procent van jullie het wel schattig vindt (YAY). 42 procent vindt het schaamtevol en die overige 15 procent? Die vindt het irritant, vervelend, menselijk, normaal of gênant en schattig tegelijkertijd. Een pokerface zal ik nooit krijgen en dat is helemaal niet erg. Ik hou namelijk helemaal niet van spelletjes. En wist je dat iemand die bloost sneller betrouwbaar en eerlijk overkomt en ontwapender is dan iemand die niet bloost? Met deze info is het misschien zelfs jammer als ik het blozen straks achterwegen zou laten. En of Michiel en ik inmiddels wel een stelletje zijn? Nee, overigens zijn we ook geen vrienden meer. Waar rook is, is vuur: hij vond mij leuker dan ik hem en een vriendschap zat er daarna helaas niet meer in.