Iedereen streeft naar geluk. En voor veel mensen, inclusief ik, hangt geluk af van ons gevoel. Als we vrolijk zijn, zijn we gelukkig. En we willen altijd gelukkig zijn. Dus zorgen we er voor dat we altijd vrolijk zijn. Ook als we dat eigenlijk niet zijn. We faken een glimlach en stappen vol optimisme de buitenwereld binnen. We gunnen onszelf geen baaldagjes meer omdat we vrolijk moeten zijn. Want als we niet vrolijk zijn, falen we! Toch?!  Als Paulus in Filippenzen 4:4 zegt dat we altijd verheugd moeten zijn, weet hij dat we niet altijd vrolijk zijn. Hij zit in de gevangenis en beseft maar al te goed hoe zwaar het leven soms kan zijn. Dit ‘verheugd zijn’ gaat over een dieper geluk. Een geluk dat niet afhangt van ons gevoel. Als wij altijd streven naar volledig optimisme, zal het tegen vallen. Altijd vrolijk zijn lukt je namelijk niet. Altijd vrolijk zijn hoeft ook niet. Koppel jouw geluk los van jouw gevoel. Je mag je namelijk zwaar rot voelen. Voor een fanatieke optimist zoals ik, is dat moeilijk toe te geven. Maar ook onze baaldagen mogen er zijn. Onze baaldagen laten namelijk eerlijk zien hoe het echt met ons gaat. En dit betekent niet dat we falen. Het betekent dat we toegeven aan ons echte gevoel en dat we er mee leren omgaan. En als je dat beseft, kan je ook gelukkig zijn op je baaldagen. Laat God het fundament van je leven zijn. Zie geluk niet als een gevoel maar als een basis van je leven met God. Met de hoop die hij je geeft, kan je uitzien naar een mooiere dag. Dan hoef je niet altijd vrolijk te zijn of te lachen. Dan kan je voelen wat je voelt, omdat God het allerbelangrijkste is. Ik ben fanatiek optimistisch maar ook fanatiek gelukkig. En dat heeft niet te maken met mijn optimisme. Dat heeft te maken met een God, waar ik elke dag voor kan leven. Een God die mij accepteert hoe ik ben. Anne is student Godsdienst Pastoraal Werk en blogger. Ze woont in Zwolle maar het liefst trekt ze over een paar jaar de wijde wereld in. Een pen, papier en Bijbel zal dan voor haar genoeg zijn. En haar knuffel natuurlijk.