Ik hoor het wel vaker. Niet alleen van vrouwen die al een heel gezin hebben opgevoed en er wel aan toe zijn om oma te worden. Nee, ook tussen leeftijdsgenoten gaat het de ronde. Eigenlijk bij iedereen. En het is goed. Veel mensen doen meer dan ze aankunnen en mogen wel een extra ‘nee’ gebruiken. Soms wordt het tegen me gezegd: ‘Je moet aan jezelf denken!’ En dan gaat het ook door mijn eigen hoofd. Als ik iemand zie die hulp kan gebruiken, maar ik toevallig ook de trein echt moet halen. Of als iemand iets vraagt te doen, maar ik eigenlijk weinig tijd heb. Of als mensen willen afspreken, maar ik daar geen zin in heb. Dan denk ik opeens aan mezelf. En het voelt bijna goed dat ik de afspraak afzeg. Ik denk namelijk aan mezelf en durf ‘nee’ te zeggen. Applausje voor mij. Maar de laatste tijd denk ik er anders over. We zijn vet goed bezig met grenzen aangeven en onze cursussen maar ik mis iets. Ik mis simpelweg een cursus Dienen. Waarom gaan we niet gewoon een keer voor de ander en niet voor onszelf? Ik kan je verzekeren dat je er veel uit zal halen om iets te doen waar je zelf niks aan hebt. In plaats van afzeggen omdat je geen zin hebt en je toch je grenzen moet houden: een keer iets doen waar je geen zin in hebt omdat de ander het vraagt. En begrijp me niet verkeerd. Het is super goed om voor jezelf op te komen en vooral als je tegen je eigen kunnen aanloopt, is het belangrijk om aan jezelf te denken. Maar we mogen ook best even buiten onze grenzen stappen. In de Bergrede zegt Jezus dat als iemand vraagt of we één mijl mee willen lopen, we er twee moeten meelopen. En verder laat heel Jezus’ levensstijl zien dat we gericht mogen zijn op de ander. Ga dus nooit verder dan je zelf kan, maar ga wel eens verder dan je zelf wil! Anne is student Godsdienst Pastoraal Werk en blogger. Ze woont in Zwolle maar het liefst trekt ze over een paar jaar de wijde wereld in. Een pen, papier en Bijbel zal dan voor haar genoeg zijn. En haar knuffel natuurlijk.