We vroegen jullie wat je wilde weten over het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Jurjen ten Brinke, spreker in de BEAM Kerkdienst, beantwoordt de vier meest gestelde vragen!
Afgelopen zaterdag stond voor veel Joden in het teken van de Sabbat en het einde van het Loofhuttenfeest. Maar wat een feestelijke dag had moeten zijn, veranderde in een horrorscenario: terreurbeweging Hamas viel Israël op meerdere plekken aan en vermoordde honderden mensen. Israël reageerde met luchtaanvallen op de Gazastrook (dit is het leefgebied van veel Palestijnen en hiervandaan opereert Hamas) waarbij ook veel slachtoffers zijn gevallen. Het is oorlog in Israël. Ook in Nederland staan de verhoudingen op scherp: mensen krijgen heel snel ruzie als het om Israël en de Palestijnen gaat. Kijk maar wat er soms gebeurt op de socials van BEAM...
Waarom is er altijd ruzie tussen Israël en Palestijnen?
“Korte antwoord: de Palestijnen vinden dat het gebied waar Joden nu wonen officieel van hen is. In het verleden hebben Westerse landen bedacht dat de joden moesten gaan wonen op de plek die nu Israël heet: daar waar eigenlijk de Palestijnen al woonden. Er is toen slecht naar de Palestijnen geluisterd. Joden zeggen: ‘We hebben door de geschiedenis heen veel verdrukking en vervolging meegemaakt waardoor we over de hele wereld verspreid raakten, maar het land van Israël is van oudsher van ons.’ En de joden hebben daar ook gelijk in: het beloofde land (Kanaän) omvatte onder andere het huidige Israël.
De Palestijnen vinden dat hun land is ingenomen door de Joden en dat ze worden onderdrukt. Beide kanten claimen dus dat het land hun leefgebied is. Jaren geleden is er een akkoord opgesteld waarin het land verdeeld werd tussen de Palestijnen en de Joden, het Oslo 1 Akkoord. Dit akkoord is na lang overleg door bijna alle betrokkenen ondertekend, maar bijvoorbeeld niet door Hamas, de terreurorganisatie die zaterdag begon met de aanvallen op Israël.”
Ik ben christen. Moet ik dan automatisch voor Israël zijn?
“Er zijn tegenwoordig steeds meer mensen in Israël die niet meer religieus zijn. Ze hebben een Joodse identiteit, maar handelen niet zoals de Thora (Hebreeuwse bijbel) hen voorschrijft. Het volk van Israël heeft door de geschiedenis heen altijd onder druk gestaan en ze zijn veel vervolgd, maar ook zij doen dingen verkeerd.
Toch kan je als christen niet ontkennen dat onze God altijd een relatie heeft gehad met het joodse volk. Daarnaast krijg je als christen vanuit de bijbel een opdracht om je joodse broeders en zusters lief te hebben. Een goed voorbeeld: stel je voor dat je een oudere broer hebt die iemand heeft geslagen en daarom de gevangenis in moet. Moet je dan alles goedkeuren en accepteren wat je broer heeft gedaan? Nee, natuurlijk niet. Heb je een bepaalde band met je broer? Absoluut! Betekent dit dat je als christen automatisch vóór je broer, en dus tégen het slachtoffer bent? Nee. Sterker nog, als christen word je ook geroepen om er te zijn voor het Palestijnse volk. Dat volk bestaat uit moslims, maar ook voor een deel uit christelijke Palestijnen. Dat zijn ook onze broeders en zusters. Vergeet ook niet dat lang niet alle Palestijnen achter de terreur van Hamas staan.
Er zijn een hoop christelijke Palestijnen. Dat zijn ook onze broeders en zusters.
Lang verhaal kort: dit is een lastige vraag. Vergeet ook niet dat veel dominees en andere volwassenen in Nederland het super lastig vinden om hierover te praten. Dat je de terreur van Hamas afkeurt, is logisch. Laat dat duidelijk zijn; God haat onrecht en tolereert niets van de verschrikkingen die Hamas heeft aangericht. Maar dat betekent niet dat je ‘tegen’ de Palestijnen hoeft te zijn. Je kunt van Israël houden alsof het je oude broer is. Als jij het oneens bent met hoe Israël zich verhoudt tot de Palestijnse bevolking, hoef je dat niet te verdedigen.”
Is deze uitbarsting van geweld een teken van de eindtijd?
“Sinds er christenen zijn, wordt er verschillend gedacht over de eindtijd (de periode vlak voor de wederkomst van Jezus op aarde; veel christenen geloven dat die tijd gevuld is met rampen en oorlogen). Persoonlijk denk ik dat je zo’n oorlog kan zien als een teken van de eindtijd. Maar, een heel belangrijke maar: dit is niet een groter teken dan de oorlog in Oekraïne. En ook niet groter dan de vreselijke aardbeving in Afghanistan, de spanningen op de Balkan of de overstromingen in Libië. Dit is nog maar een fractie van wat er gebeurt in de wereld. Het is logisch dat het je raakt. Maar je hoeft er niet bang voor te worden.
In een tijd waarin omringende Arabische landen juist vrede sluiten met Israël, valt Hamas gruwelijk hard aan. Ik zou het voetstappen willen noemen van Jezus die terugkomt. Zijn terugkomst is iets waar we naar uit mogen kijken, iets waar we naar mogen verlangen. Wees dus niet banger dan dat je gister was, maar weet dat je er nog meer naar mag verlangen!”
Wat kunnen wij doen om te helpen?
“Laten we beginnen met bidden voor beide partijen. Voor vrede, wijsheid, menselijkheid en steun voor de nabestaanden van de slachtoffers. Maar belangrijker: draag niet bij aan de polarisatie (vergroten van meningsverschillen) door te doen alsof iemand met een andere mening knettergek is. Als je dat doet, creëer je een ‘wij-tegen-zij’-situatie en heb je het conflict niet goed begrepen. Mensen die ‘Free Palestine’ blijven roepen, doen alsof de oplossing simpel is. Maar de oplossing is niet simpel, anders was die er allang geweest.
Probeer te begrijpen voordat je zelf begrepen wilt worden.
Jezus roept ons op om te houden van de vreemdelingen. Ook roept Hij ons op om te houden van onze vijanden. Doe niet mee aan polarisatie en roep niet mee over simpele oplossingen. Die zijn er gewoon niet.”
Sarah (14) woont in Israël: 'Iedere vijf minuten vliegen er straaljagers over ons huis'
