Christel (18) woont in een verzorgingstehuis: “Ik kan het iedereen aanraden!”
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Boodschappen doen voor je buurvrouw, kleding uitzoeken voor het Leger des Heils: er zijn veel manieren om een positieve bijdrage te leveren aan het leven van de mensen om ons heen! In de rubriek BEAM’er van de Week vertellen BEAM’ers wat zij doen om de wereld een stukje mooier te maken. Deze week: Christel (18): zij doet vrijwilligerswerk in een verzorgingstehuis.
"‘Goedkoop wonen in een verzorgingstehuis/klooster.’ Dit stond op een kamerlijst van onze school. Het was de allergoedkoopste optie, omdat er nog een voorwaarde aan zat: er werd van je verwacht dat je eens in de zoveel tijd vrijwilligerswerk deed."
"Eerst werd ik vooral enthousiast van de prijs: de andere kamers op de lijst waren namelijk bijna twee keer zo duur als deze kamer. Daarnaast leek het me ook leuk om vrijwilligerswerk te doen, al wist ik niet precies wat ik moest verwachten. Ik gaf me snel op en ik was er erg blij mee om te horen dat ik hier mocht wonen."
"Het gebouw is echt prachtig. Vroeger was het een klooster, maar tientallen jaren geleden is het omgebouwd tot een verzorgingstehuis. De oude zusters zijn er gewoon blijven wonen, maar er leven nu vooral oudere mensen die niet meer zelfstandig thuis kunnen wonen. Daarnaast wonen er 7 andere studenten, die korting krijgen op hun huurprijs als ze vrijwilligerswerk doen. Zij zitten allemaal bij mij in het jaar op mijn school, dus we hebben een goede band.
Het vrijwilligerswerk bestaat vooral uit helpen met de maaltijden en het rondbrengen van koffie en thee. Eens per twee weken word ik ingeroosterd om te helpen met een maaltijd. Dit houdt in dat ik aan tafel zit met de oudere mensen, gezellig met ze praat en ze help als dat nodig is. Het is onwijs gezellig, de mensen hebben altijd wel wat te vertellen."
""Als je de serie ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’ hebt gezien, kun je je een beetje voorstellen hoe het er bij ons aan toegaat. Deze serie speelt zich ook af in een verzorgingstehuis en er zijn zo veel herkenbare situaties! Er woont bijvoorbeeld een vrouw in ons verzorgingstehuis die erg dement is en ook nog ontzettend lomp kan zijn. Dit kan zorgen voor bijzondere situaties!"
"Veel ouderen hebben wel familie die hen opzoekt, maar dat is vaak ook maar eens per week. Ik denk dat ze het gezellig vinden dat er ook andere mensen hen ook gezelschap houden, door iets simpels zoals samen eten. Ook de nonnen kunnen eenzaam zijn, omdat zij door hun vroegere kloosterleven geen familierelaties hebben onderhouden. Maar mentaal en fysiek zijn sommigen helemaal in orde: ze zitten alleen in het verzorgingstehuis omdat het klooster vroeger hun thuis was."
"Je maakt veel bijzondere dingen mee in het huis. Helemaal aan het begin, een van de eerste keren dat ik aan het werk was, hoorde ik een vrouw om hulp roepen. Ik wist niet wat ik moest doen, want ik kon haar niet helpen. Snel ging ik op zoek naar iemand van de zorg, maar ik was wel in paniek. Uiteindelijk bleek dat het een verwarde vrouw was, die al op bed was gebracht maar nog naar het toilet moest.
Ik zou het iedereen aanraden om dit soort vrijwilligerswerk te doen. Je moet wel sociaal zijn. Dat kan soms nog wel zwaar zijn na een intensieve schooldag, maar het is het wel waard. De mensen stellen het echt op prijs dat wij ze helpen. Daarnaast is het ook nog eens hartstikke gezellig!"
