‘Zo’n klein meisje in zo’n grote wagen’: Charlotte (19) is vrachtwagenchauffeur
Leestijd: 4 min
Leestijd: 4 min
Van jongs af aan bevindt Charlotte (19) zich al in de vrachtwagenwereld. Bijna haar hele familie deelt dezelfde passie: vrachtwagens. Zo heeft haar vader een transportbedrijf en is ook haar zus Anne-Marije (21) vrachtwagenchauffeur. “Toen ik wat ouder werd, mocht ik soms mee met mijn vader op de vrachtwagen en ontdekte ik hoe leuk ik het wereldje vond. Zo moest ik een keuze maken op de middelbare school: ga ik mijn vader en zus achterna of wil ik de zorg in?” Uiteindelijk koos ze de opleiding Manager Transport en Logistiek en bevindt ze zich nu al een tijd in een mannenwereld waarin ze als vrouw soms toch onhandige situaties meemaakt.
“Ik zit in een klas van 25 waarvan ik een van de vier meiden ben. Een stuk meer jongens dus. Van de vier meiden in mijn klas ben ik zelfs het enige meisje dat echt op de vrachtwagen wilt. Dat vind ik soms wel jammer, ik kan er niet hetzelfde met die meiden over hebben. Daarom ga ik denk ik ook meer met jongens om. Het is heerlijk om met jongens te kletsen over verhalen van de ritjes van de afgelopen week.”
“Ik geniet bij het rijden het meest van de vrijheid. Het is elke keer weer een uitdaging om ergens te komen. Sommige mensen lijkt het eenzaam werk, maar dat vind ik eigenlijk wel meevallen. Ik vind het niet erg om alleen te zijn: geen zeurende mensen aan mijn hoofd en ik regel lekker mijn eigen ding. Als ik lange stukken alleen moet rijden zet ik muziek op of bel ik iemand om te kletsen.”
“Het leuke aan een vrouw zijn in de vrachtwagenwereld is dat ik vaak voorrang krijg: in de rij of als ik ergens moet wachten. Ook bieden mannen vaak hun hulp aan: ‘Zal ik even helpen met tillen?’ Dit is vaak lief bedoeld maar er zit ook een negatieve kant aan. Mensen onderschatten vaak wat je als vrouwelijke chauffeur kan. Hulp krijgen is irritant als ze het puur doen omdat ze denken dat je het zelf niet kan. Ook word ik vaak bekeken of ik het wel goed doe. ‘Vind je dat niet eng, zo’n klein meisje in zo’n grote wagen’ zeggen ze dan. Er was eens een man die zelfs boos op me werd omdat ik scheef had geparkeerd. ‘En jullie vrouwen denken maar dat je alles over kan nemen!’ zei hij toen. Daarom merk ik dat je als vrouw toch meer prestatiedruk ervaart om te laten zien wat je kunt.”
Als vrouw heb je meer prestatiedruk om te laten zien wat je kunt
“Vroeger was een vrouwelijke vrachtwagenchauffeur echt een no-go. Het kon echt niet als een vrouw dat werk deed. Nu is het natuurlijk zo dat veel vrouwen moeder willen worden, dus snap ik waar dat beeld vandaan komt: dit werk is daarmee heel moeilijk te combineren. Ik merk gelukkig wel dat vrouwelijke chauffeurs steeds meer geaccepteerd worden, er zijn op het moment dan ook veel chauffeurs nodig.” Charlotte vertelt dat ze naast Anne-Marije nog twee zusjes heeft waarvan de oudste, Juliette (15), ook “besmet” is geraakt, zoals ze zelf lachend zegt. “Ze zei altijd dat ze nooit in dit wereldje wilde, maar is nu toch van plan dezelfde opleiding te gaan doen als Anne-Marije en ik. Ze ziet het alleen allemaal nog wel heel rooskleurig in. Ik vertel vaak dat ze moet weten dat het niet altijd leuk is en dat het werk als vrouw soms ook zwaar kan zijn.”
Afgelopen jaar deed Charlotte ook mee met het programma ‘Meiden Die Rijden’. In dit programma worden veertien vrouwen gevolgd die hun droom hebben waargemaakt en vrachtwagenchauffeur zijn geworden. “Via mijn zus rolde ik in het programma, in de afleveringen vertel ik vooral over mijn opleiding maar ook over de toekomst in de vrachtwagenwereld.” En of ze daar over heeft nagedacht. “Stel ik krijg kinderen, dan zou ik mijn werk graag willen combineren. En anders ga ik gewoon werken op kantoor, ik maak me er in ieder geval nog niet zo druk om!”
''Ook bij defensie kunnen mannen niet zonder vrouwen''
