Waarom wilde je politieagent worden?

“Ik heb altijd al voor de overheid gewerkt. Maar ik was daar vaak bezig met werkzaamheden die mij totaal niet lagen. Ik was op zoek naar meer spanning en avontuur, en hoopte dat bij de politie te vinden. Het heeft wel even geduurd voor ik binnen kwam, ik heb drie keer gesolliciteerd.”

Je werd tijdens de opleiding continu gefilmd, hoe was dat?

“Ik ervaar eigenlijk nu pas hoe het zonder camera’s is. Ik vond het heel leuk dat zij erbij waren. Tegelijk is het ook best confronterend om het terug te zien, je leert jezelf echt kennen. Op straat word ik ontzettend veel herkend. In de meeste gevallen is dat gewoon heel leuk, maar het kan ook wel eens onhandig zijn. Een tijdje geleden was ik bezig met het omleiden van verkeer, omdat er een ongeluk was gebeurd. Iemand herkende me en ging een heel gesprek met me aan, terwijl ik daar natuurlijk helemaal geen tijd voor had.”

Christen en politieagent, is dat een lastige combinatie?

“Af en toe is dit best lastig ja. Als je als politieagent heel duidelijk laat weten dat je christelijk bent, duw je een bepaalde groep van je af. Dat is niet de bedoeling. Aan de andere kant verwerk ik mijn geloof zoveel mogelijk in mijn doen en laten. Ik probeer zo open mogelijk te zijn en mensen te helpen waar het kan. Mijn geloof is dan ook deels de reden van mijn keuze om politieagent te worden. Maar laten we eerlijk zijn, ik ben en blijf een jongetje. Met zwaailichten keihard iedereen inhalen is ook gewoon vet.”

In het programma benoem je je worstelingen over schieten, waar komt dat vandaan?

“Als je agent bent heb je nou eenmaal een stuk ijzer op je heup. Daar moet je heel bewust mee omgaan. Dat geldt ook voor je wapenstok, je pepperspray of de zware schoenen waarmee je soms een trap moet uitdelen. Het gebruik van een wapen heeft mij als christen wel aan het denken gezet. “Gij zult niet doden”, is een gebod die zeker door mijn hoofd heeft gespookt. Toch kom ik er uiteindelijk op uit dat je jezelf, en zeker de ander, moet kunnen verdedigen als het erop aankomt. We proberen natuurlijk zoveel mogelijk verbaal op te lossen. Want zodra ik geweld gebruik, gebruikt een ander dat ook tegen mij. Ik hoop dat ik mijn wapen nooit hoef te gebruiken, maar weet ook dat het nodig kan zijn. Zeker in het belang van een ander.”

Bekijk het fragment hieronder vanaf 1.55 minuten.

Wat is het meest bijzondere moment tot nu toe?

“Op een zeker moment kregen we een melding van een man die psychisch nogal labiel was. Hij zat buiten de zorginstelling en wilde niet meer naar binnen. Ik ging naast hem zitten en we raakten aan de praat. De man vertelde dat hij liever terugging naar het Leger des Heils, waar hij vandaan kwam. Hij was namelijk gelovig en bij het Leger des Heils mag er niet gevloekt worden. In zijn huidige instelling mocht dat wel. Hij wilde graag hulp, maar hij wilde niet terug in dat gevloek. Het raakte me heel erg om te zien hoe sterk zijn band met God was.”

Bovenstaand moment is te zien in aflevering 6. Dienders is iedere donderdag om 21:45 te zien op NPO3. De vorige afleveringen zie je hier.