“Ik denk dat ik meisjes altijd al interessant vond. Als ik op televisie of op straat een knap meisje tegenkwam, bleef mijn blik toch wat langer hangen dan gemiddeld. Ik heb die gevoelens altijd weggestopt en omdat ik jongens ook leuk vind, hoefde ik mijzelf niet heel anders voor te doen. Ik liet die gevoelens voor vrouwen gewoon niet toe. Een relatie met een vrouw was ook geen optie, tenminste, dat had ik altijd geleerd in mijn opvoeding… Op mijn 19^e werd ik verliefd op een jongen. Hij werd mijn eerste vriendje. Omdat ik dat ook leuk vond, dacht ik er niet echt bij na dat er ook andere mogelijkheden waren. Tijdens onze relatie zei ik best vaak dat ik bepaalde vrouwen ‘mooi’ vond en dan zei mijn vriend altijd: “Je valt gewoon op vrouwen!” Door die spiegel ging ik opnieuw over mijn seksuele geaardheid nadenken. ‘Val ik dan toch op vrouwen?’ Ja, maar jongens vind ik ook leuk. Ik raakte in de war en ging mij erin verdiepen. Toen kwam ik erachter dat ik biseksueel ben."

Het is makkelijker om het bij mannen te houden, want dat wordt geaccepteerd.

Kleine coming out

“Het makkelijkst was om die ontdekking over mezelf te verzwijgen. Ik had een vriend en dat is toch wat in de christelijke samenleving het meest geaccepteerd was. Toch kon ik het niet. Ondanks dat ik niets met die gevoelens wilde, vond ik het toch fijn om het ‘out in the open’ te gooien. Ik was bang dat als ik mijn ware aard weg zou stoppen, dat het er dan in één keer uit zou komen op mijn 40^e. “SORRY MAN EN KINDEREN, IK GA VOOR EEN VROUW.” Ik dacht dat als ik het nu zou vertellen, dat het dan niet zo’n groot ding zou worden. Tot nu toe heb ik het alleen goede vrienden verteld, die reageerden goed. Voor hen is het niet eens een issue, ik blijf dezelfde persoon. Zij zullen het ook niet erg vinden als ik een relatie met een meisje krijg, mijn familie wel. Daarom heb ik het hen ook niet verteld. Ik ben bang voor teleurstelling. Ze zullen nog wel van mij houden, maar onze relatie zal heel anders worden, afstandelijker. Ik ben plots iemand anders in hun ogen, terwijl ik nog meer mezelf ben. Ik wil helemaal niet verliefd worden op een vrouw, want dat maakt het allemaal heel ingewikkeld. Het is makkelijker om het bij mannen te houden, want dat wordt geaccepteerd.”

Als ik nu een hele leuke vrouw tegenkom, dan zou ik de confrontatie met mijn familie wel aangaan.

Toekomst

“Mijn relatie is inmiddels over en nu is er plots de mogelijkheid om een relatie met een meisje te krijgen. In die situatie heb ik nog nooit gezeten. De optie om een man leuk te vinden is een veel makkelijkere keuze, want als er in mijn omgeving over homo’s gepraat wordt, wordt het vooral als ‘sneu’ en niet geaccepteerd weggezet. Ik vind het heel jammer dat ik mijn gevoelens niet volledig kan delen. Als mijn geaardheid geaccepteerd zou worden, zou het alles een stuk makkelijker maken. Op dit moment loop ik er nog niet tegenaan dat ik niet bij mijn familie uit de kast ben, want er is geen meisje in mijn leven waar ik dolgraag een relatie mee wil. Ik ben er wel meer mee bezig merk ik, nieuwsgieriger. Als ik nu een hele leuke vrouw tegenkom en zij is degene waar ik alles voor aan de kant wil zetten, dan zou ik de confrontatie met mijn familie wel aangaan. Maar misschien kom ik wel helemaal geen vrouw tegen die mijn hart steelt en dan is zwijgen een stuk eenvoudiger. Wie weet dat ik bij de volgende Coming Out Day de kast zal verlaten, maar tot die tijd blijf ik er liever veilig in!” *In verband met haar privacy is de naam Debora gefingeerd. Haar echte naam is bij de redactie bekend. Heb je ook een dergelijk verhaal dat je met de BEAM-redactie wil delen? Mail dan naar beamredactie@eo.nl