Bernice: "Door mijn ouders had ik een verknipt beeld van God"
Leestijd: 6 minDoor Wilke Stuij
Bernice (21) groeide op in een gesloten gemeenschap, was lange tijd bang voor God en koos er op haar 16e voor om in een pleeggezin te gaan wonen. Ondanks deze moeilijke dingen zit ze met een brede lach tegenover me in een café in Zwolle. “Ik kon niet voldoen aan de voorwaarden van thuis, maar ik heb ontdekt dat ik wel voldoe aan de voorwaarden van God.”
“Ik groeide op in een gesloten gemeenschap waar de nadruk lag op gehoorzaamheid, nederigheid, heiligheid en sober leven. Ik droeg rokken tot mijn enkels, mocht niet spelen met vriendinnetjes na schooltijd – die zouden een slechte invloed kunnen hebben. Boven alles moest ik gehoorzaam, nederig en zelfopofferend zijn. Als kind was ik bijna helemaal van de buitenwereld afgesloten, mijn ouders wilden me beschermen tegen verkeerde invloeden. Ik was een buitenbeentje en op school werd ik gepest. Mijn beeld van God klopte niet, ik was bang voor Hem. Ik dacht dat als ik te laat om vergeving zou vragen bij hele onschuldige dingen, ik in de hel zou belanden. In mijn gezin werd alles vergeestelijkt: achter alles wat ik deed zou een beloning of een straf van God zitten, dit werkte erg benauwend. ” Het valt op dat Bernice ondanks haar heftige opvoeding op een respectvolle manier over haar ouders praat. Ze focust bewust niet constant op haar ouders en op wat ze heeft doorgemaakt, toch beseft ze dat de situatie thuis niet houdbaar was. “Nu ik terugkijk besef ik dat het absoluut een slechte situatie was en dat mijn ouders me geen compleet beeld van God hebben gegeven. Hier kwam ik achter toen we als gezin verhuisden en ons buiten de gemeenschap begaven. We kwamen in contact met een andere kerk. Deze mensen spraken over een liefdevolle God die me accepteert en van me houdt zoals ik ben. Terwijl wij als kinderen steeds meer wenden aan dit nieuwe godsbeeld, bleven mijn ouders bij de overtuigingen waarmee ze opgegroeid waren. Dit zorgde voor steeds meer botsingen. Ik was intussen een meisje van 15 jaar en wilde thuis mezelf kunnen zijn, dit kon niet.”
