In een gejaagd leven is het hard nodig om goed uit te rusten. Daar mag je zeker van genieten. Maar ons rusten heeft soms iets egoïstisch. We laten onszelf algauw wijsmaken dat we vooral aan onszelf moeten denken en al ons geld aan een welverdiende vakantie, het liefst heel ver weg, moeten uitgeven. Terwijl het veel leuker is om te delen, juist in deze tijd!

Laten we eens stellen dat de barmhartige Samaritaan op reis was voor een broodnodige break (Lucas 10:30-37). Hij had flink gespaard en lang naar zijn reis uitgekeken. Die ochtend vertrok hij vroeg, want hij wilde zo snel mogelijk op zijn vakantiebestemming zijn. Onderweg zag hij een man zwaargewond langs de weg liggen. Stel je voor dat hij voorbijgelopen was en dacht: ik ben er even niet, ik heb vakantie. Er komt vast wel iemand anders voorbij.

Gelukkig dacht hij dat niet. Hij gaf zijn comfortabele vervoersmiddel, reisgeld en broodjes voor onderweg allemaal aan deze vreemdeling. Misschien heeft hij al zijn vakantiegeld wel uitgegeven aan het verblijf van het slachtoffer. Hoe dankbaar en blij zal de gewonde man zijn geweest? Deze Samaritaan redde zijn leven!

Nu is dit voorbeeld natuurlijk een beetje extreem. Maar juist in de vakantieperiode, de tijd waarin je geld uitgeeft en zo veel mogelijk probeert te genieten, is het goed om te beseffen hoe rijk we zijn. Vrijheid, dagjes weg, op reis… niet iedereen kent die luxe. Het zou tof zijn als we anderen daarin zo nu en dan kunnen laten delen.

Jezus deelde uit aan iedereen die Hem nodig had en van Hem leren we dat echte vreugde zit in delen. Dat is een van de geheimen van Zijn Koninkrijk. Delen met mensen die ziek zijn of oud, of geen geld hebben. Tot rust komen en genieten wordt pas echt leuk als iemand daarin mag delen. Fijne vakantie!