''Hoi! Mijn naam is Jochum Elzinga, ik ben negentien jaar en zit in mijn examenjaar van het mbo. Ik ben een Fries, ik kom uit Damwoude.''  Jij hebt Marion genomineerd: hoe heb je haar leren kennen?
''We kenden elkaar van gezicht, want we komen allebei uit Damwoude. Ik kwam haar weleens in de supermarkt, maar we hadden nog nooit gepraat tot twee weken geleden. Toen kwam ik haar tegen in de trein en gingen we samen verder naar Damwoude.'' Wat maakt Marion zo bijzonder?
''Ze is lief, spontaan en erg enthousiast: ze is zo spontaan dat ze zomaar bij iemand aanschuift in de stad! Ze gaat bijvoorbeeld zó met oude mensen ergens koffie zitten drinken. Dat bewonder ik. Ze laat ook merken dat ze zo doet door haar geloof en je kunt duidelijk aan haar zien dat ze christen is. Ze is veel bezig met haar geloof.  Toen ik met Marion in de trein zat, vroeg ze me mee naar haar kerk. Ik ga zelf naar de hersteld hervormde kerk, nu gingen we samen naar de baptistengemeente in Drachten. Ze is enthousiast en probeert anderen enthousiast te maken.'' Waarom heb je Marion genomineerd?
''Marion is betrokken met mensen, wil mensen helpen. Dat niet alleen: ze doet dat op een manier dat mensen het willen aanvaarden. Ze probeert iedereen te helpen en dat vind ik super knap van haar. Marion is gek op reizen en heeft zes weken vrijwilligerswerk gedaan in Chili. Ze was naar kennissen toe om te helpen bij hun kinderopvang. Chileense kinderen die niet naar school kunnen, kunnen naar die opvang toe. Marion heeft daar dus veel kinderen geholpen.''  Waarom moet Marion winnen?
''Ze doet zoveel voor anderen, ze verdient het dat zij nu eens in het zonnetje wordt gezet. Ik vind dat ze moet winnen! Ze weet trouwens dat ik haar voor ‘iets’ genomineerd heb, maar nog niet waarvoor. Dus ik zou zeggen, verras haar!''

''Ik ben Marion Buitenhuis, twintig jaar, ik kom uit Damwoude. Ik ben al een poosje klaar met mijn opleiding, ik heb een jaartje gewerkt en momenteel heb ik het vrij rustig.'' Hoe ken je Jochum?
''Ik kende Jochum van gezicht en van naam, dus toen ik hem in de trein herkende stuurde ik hem via Facebook een berichtje of hij mee wilde rijden naar Damwoude. Daar heb je namelijk geen treinstation, anders had hij met de bus gemoeten. Heeft Jochum je verteld waar ik op dat moment vandaan kwam? Ik was echt net terug in Nederland. Mijn ouders hadden me net opgehaald op Schiphol. Ik zag er vreselijk uit. Ik had vierentwintig uur in een vliegtuig gezeten en dacht nog: ‘nu wil ik echt geen bekende tegen komen…’ Ik vroeg hem toch maar om mee te rijden. Logisch, toch? Hoe toevallig is het dat je in Zwolle iemand uit je eigen Friese dorp tegenkomt?'' Wat deed je in Chili?
''Ik was daar naar mensen die ik van vroeger kende, Alex en Joke Weerheim. Zij werken daar met straatkinderen. Ik heb momenteel geen werk, dus dacht ik: laat ik maar iets goeds gaan doen. Ik heb mijn ticket geboekt en zei: ‘ik kom eraan!’ Ik had inderdaad ook gewoon op mijn buurkinderen kunnen gaan passen, maar Alex en Joke en de Chileense kinderen hadden hulp nodig en ik had niks te doen – en ik houd wel van avontuur.'' Jochum was onder de indruk van je spontaniteit… Komt dat natuurlijk voor jou?
''Kletsen met mensen doe ik graag, en inderdaad vrij makkelijk. Toen ik een keer in mijn eentje in de Mc Donalds in Amsterdam was en geen tafel meer vrij was, schoof ik aan bij een oudere vrouw en ging met haar kletsen. Het was hartstikke leuk. Ik vind dat zelf gezellig en weet dat anderen dat vaak gezellig vinden. In een gesprek over het geloof beginnen, vind ik wel lastig. Als anderen beginnen kom ik er echter makkelijk voor uit waar ik in geloof en vertel ik daar graag over.'' Hoe vind je het dat je bent genomineerd?
''Jochum had me verteld dat hij me ergens voor had genomineerd, maar niet verteld waarvoor. Dit is dus best wel onverwacht voor me. Ik denk nooit aan mezelf op die manier, dat ik echt iets bijzonders doe. Ik vind het speciaal dat hij geïnspireerd is door mij om ook zulke dingen te doen en dat hij mij nomineert terwijl we elkaar pas zo kort kennen. Super gaaf!''